Herdenking Wapenstilstand te Stabroek

 

Op 11 november werd aan het oorlogsmonument in Stabroek een plechtigheid gehouden ter nagedachtenis van de overlevenden van de ‘De Groote Oorlog’ van 1914-1918. In de Sint Catharinakerk werd een eucharistieviering gehouden, voorgegaan door deken J. Barzin.  Nadien werden bloemenkransen neergelegd aan het oorlogsmonument. “De namen van alle mensen op dit monument zijn gekend. Hun families, vrienden, kennissen kennen hun trieste lot. Achter iedere naam schuilt een verhaal dat veel te vroeg eindigde”, aldus burgemeester Rik Frans. Burgemeester Frans sloot de herdenking aan het monument af met het gedicht “For the Fallen” van Laurence Binyon – Ode of Remembrance. De Koninklijke Fanfare Verbroedering luisterde de plechtigheid op, terwijl de Vrijwillige Brandweer van Stabroek met de jongeren van de jeugdopleiding, een eresaluut brachten.

In zaal Moorland werd een receptie aangeboden. In zijn toespraak vroeg Rik Frans om even stil te staan bij beide oorlogen, met de verschrikkelijke gevolgen ervan. Vernieling, vluchten, hongersnood…. “De generaties zonder oorlog hebben geen besef meer van wat “tekort hebben” is. Zij staan te weinig stil bij de welvaart die we vandaag kennen en die als vanzelfsprekend wordt ervaren”, zegt Frans.
Boeken kunnen helpen om de herinneringen aan de oorlogen levend te houden. De burgemeester verwees naar het boek “Elke dag angst” van Peter Serrien. Hierin beschrijft Serrien uitvoerig de terreur van de V-bommen op België. Hij besteedt een passage aan de V-bommen die in Hoevenen neervielen aan de hand van de getuigenis van Leontine Van Roost.

Zij was persoonlijk aanwezig op de herdenking en las uit het boek voor over wat zij meegemaakt had op 2 december 1944. Hierna lees je een korte samenvatting van haar getuigenis “V-bommen in Hoevenen”

Toen we bevrijd waren, leefde iedereen in een soort bevrijdingsroes en elkeen was van mening dat voor ons de oorlog voorbij was. Maar dat was nog maar eens een misrekening. De Duitsers hadden immers, iets dat ze al eerder voorspeld hadden, een geheim wapen achter de hand, de gevreesde V¬1’s en V-2’s. Op 13 oktober 1944 viel de eerste V2 in Antwerpen. Maar in Hoevenen werd 2 december van dat jaar een dag om nooit te vergeten. Toen viel er kort na de middag een V2 midden in het dorp, in den draai (zeiden de mensen toen), aan het begin van de Hoge weg en slechts een 50-tal meter van ons huis vandaan. Het projectiel kwam terecht op vijf kleine werkmanswoningen en er waren vijf doden en verscheidene gekwetsten.
Ik stond toen het gebeurde achter de toog met een Engelse soldaat te praten die al eens meer bij ons in het café was geweest, en die voor de toog stond. Plots begonnen de ruiten te trillen en Jack, zo heette hij, stak onmiddellijk zijn hand uit over de toog en duwde op mijn hoofd dat ik moest neer vallen. Daarna viel hijzelf ook neer. Nog geen paar seconden later volgde een oorverdovende ontploffing, bij ons al de deuren en ramen eruit en de bierglazen die netjes op de schabben stonden, kreeg ik allemaal over me heen. Maar ik wil er liever niet aan denken wat er zou gebeurd zijn, als ik was blijven recht staan, dan had ik alles in mijn gezicht gekregen en had ik er misschien voor heel mijn leven littekens aan over gehouden. Jack was mijn redder en mijn ouders waren hem daar heel dankbaar voor.

Het ergste van al vond ik toen ik na de ontploffing de straat op liep, de geweldige stofwolk, en de enorme ravage die de bom had aangericht. Ik zag geburen rond lopen die ik nauwelijks herkende. Hun gezicht zag zwart van het stof, maar dat zwart mengde zich met de rode kleur van bloed. In februari viel er ’s nachts, bijna op dezelfde plaats, een V1, die richtte alleen maar stoffelijke schade aan. Het enige wat heel de tijd overeind was gebleven, was het Heilig Hartbeeld dat nu aan het pleintje staat aan het begin van de Molenstraat, maar toen stond dat waar nu het Frans Oomsplein is. Na de twee bominslagen vlakbij, was het nog volledig intact en veel mensen noemden dat een mirakel. Op 8 mei 1945 gaf Duitsland zich onvoorwaardelijk over en was die vreselijke oorlog eindelijk voorbij. Het einde van de oorlog werd overal in de wereld uitbundig gevierd, zo ook bij ons. Daarna kon men beginnen aan de wederopbouw van alles wat vernield was en dat was enorm. Ons café werd vakkundig terug hersteld, alhoewel de voorgevel er nu helemaal anders uitziet dan toen het pas gebouwd was.Ik vond het toen veel mooier, met een balkon en in de zomer overal aan de vensters stenen bloembakken vol bloemen. Dat is in de loop der jaren spijtig genoeg allemaal verdwenen.
Leontine

 

 

Bewoners overdonderd door mogelijkheden nieuwe zaal Lux

“Dit is een gedurfd en prachtig gebouw waardig aan Kapellen”

Met rondleidingen tijdens het verlengde weekend konden inwoners van Kapellen kennis maken met de nieuwe polyvalente zaal Lux. Gidsen namen geïnteresseerden op sleeptouw om hen alle kantjes van het gebouw te laten zien. De reacties waren overwegend positief. “Op tekening zag het er al prachtig uit maar dit overtreft mijn verwachtingen. Als gemeentebestuur kiezen voor zo’n gedurfd concept getuigd van een gezonde toekomstvisie” zeggen de bezoekers Geert Van Dooren en Tinne Hanssens.

Om te anticiperen op de afbraak van ’t Bruggeske, begonnen we al in de zomer van 2018 met de bouw van een moderne, polyvalente zaal die beter kan voldoen aan de noden en eisen van vandaag. Die zaal zou tegen het najaar 2019 moeten klaar zijn. “Het was een geweldige uitdaging” zegt burgemeester Dirk Van Mechelen. “Het heeft misschien bloed, zweet en tranen gekost. Maar het is gelukt. Gezien het enorme succes van de activiteiten van het Cultuurcentrum opteerden we voor een zaal met een uitschuifbare tribune met 404 zitplaatsen, en kunnen we, zonder tribune, zo’n 700 mensen ontvangen voor allerhande optredens en festiviteiten”. Met een cultuurmarkt, waarop de verschillende Kapelse verenigingen zich konden voorstellen, stond het gebouw voor het eerst open voor het publiek. “We hebben ons al vaak afgevraagd hoe de gouden ronde tempel er van binnen uitziet” zegt Jos Vercammen. “Daarom lieten we de kans niet liggen om een kijkje te komen nemen. Het concept van het gebouw is iets waar je voor of tegen bent. Ik denk wel dat tegenstanders op termijn het gebouw zullen aanvaarden. Misschien is het voor hen momenteel te gewaagd. Wij zijn voorstander en hopen hier nog veel voorstellingen te kunnen volgen”.

Gedurfde keuze

Geert Van Dooren en Tinne Hanssens omschrijven het gebouw als een gedurfde keuze van het gemeentebestuur. “Proficiat gemeentebestuur. Dit is een gebouw Kapellen waardig. Normaal kiezen gemeentebesturen meestal voor een betonnen bunker maar dit is gewaagd en ook geslaagd. Toen ik de maquette voor het eerst zag was het een nogal kleurloos gedoe maar het eindresultaat is een echte cultuurtempel”. Buurtbewoner Hendrik Baert vreest parkeeroverlast. “Afhankelijk van de gebruikte zaal zal de buurt tussen de 200 en 350 extra voertuigen moeten verwerken. De resterende parking op het Marktplein is veel te klein om die allemaal te stallen. Gevolg is dat bezoekers hun wagen zullen parkeren in de omliggende straten. Met tot meer dan honderd evenementen met jaar zal de leefbaarheid van de wijk zwaar op de proef gesteld worden”. Ook de bezoekers van de wekelijkse markt zullen binnenkort kunnen gebruikmaken van de foyer en het sanitair van deze nieuwe zaal. Voor de uitbating, op die donderdagen, komt er een samenwerking met het gekende project van “Buitengewoon”, vandaag al actief in De Pastorie.

 

Louwke van ’t Licht symbool voor lijdende moeders

In zijn toespraak bij de monumenten in Zandvliet, Berendrecht Lillo op 11 november, verwees  burgemeester Carl Geeraerts naar de vele moeders die veel hebben afgezien tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij haalde daarbij het voorbeeld aan van moederke Eyer die in Lillo op de Havenmarkt het zinnebeeld vormt.

“Haar naam is Anna Wijns, beter bekend als “Louwke van ’t Licht”, zei hij. “Anna Wijns was samen met haar echtgenoot verantwoordelijk voor de vuurtoren van fort Fredrik-Hendrik”, ging de burgemeester verder. “Na eerst de wacht te hebben gehouden aan de kerk van Lillo-Kruisweg, staat ze hier, tot op heden, te wachten op de Polderzonen en -dochters die hun leven hebben verloren in deze verschrikkelijke oorlog. Laten we niet vergeten dat tijdens beide oorlogen niet enkel mannen, maar ook heel wat vrouwen zijn gesneuveld opdat anderen vrij zouden zijn. Vrouwen waren vaak als verzetslieden of smokkelaars actief. Denk maar aan Joanna Adriaenssens die op 31 oktober 1916, samen met drie andere tot hiertoe onbekende vrouwen, werd betrapt terwijl ze brieven uit het land naar Nederland smokkelden.

Vluchtelingen

Geeraerts verwees ook naar de vluchtelingen, die onze streek overspoelden vanaf 1 september 1914 en die zich een weg begonnen te banen door de Antwerpse Polder richting Nederland.
“Op 11 oktober 1914 trok rond 14 uur een Duitse eenheid Berendrecht binnen. Zowel in Lillo, Berendrecht als Zandvliet heerste al gauw een hongersnood, die gepaard ging met geldboetes en opvorderingen van vee, landbouwproducten en vervoersmiddelen door de bezetter. Mede door deze noodlottige toestand gingen de bewoners van onze streek smokkelen om rond te komen.” De burgemeester dook in de geschiedenis: “De vlucht en smokkel die de grens met het neutrale Nederland met zich mee bracht, was een doorn in het oog van de Duitse bezetters. Vanaf 1915 begonnen ze met een constructie die men later toepasselijk de “Dodendraad” zou noemen. Deze zorgde ervoor dat Zandvliet in twee werd gesplist, de wijk Den Hoek langs de ene kant van de draad, de rest van Zandvliet langs de andere kant. De draad alleen zou 9 slachtoffer eisen die afkomstig waren van Zandvliet.
De Polderdorpen verloren tussen 1914 en 1918 ook verschillende soldaten: Berendrecht: 5 van de 95, Zandvliet: 15-18 van de 126 (sommigen waren elders in hun geboortedorp geregistreerd).  En Lillo: 7 van de 87. En dit zijn slechts de soldaten, het aantal burgers dat het einde van deze oorlog niet heeft mogen meemaken, ligt nog veel hoger.

Catalonië
De burgemeester bleef nog even stilstaan bij de zware straffen van het Spaanse Hooggerechtshof voor negen Catalaanse politici. “Politici horen thuis in parlementen en regeringen, niet achter tralies of in de gevangenis”. De straffen die het Spaanse Hooggerechtshof uitsprak, tarten elke verbeelding. “Democratisch verkozen politici en burgers worden veroordeeld en opgesloten voor het uitoefenen van hun politieke activiteiten, zei hij. “Het is onaanvaardbaar dat vandaag in Europa mensen worden opgesloten en veroordeeld voor hun politieke mening. Politieke conflicten kunnen enkel via dialoog en niet via rechtbanken of repressie worden opgelost. Europa moet de fundamentele rechten en vrijheden zoals het recht op vrije meningsuiting en democratie blijven verdedigen. Zeker in zijn eigen lidstaten.” De burgemeester kreeg om deze terechte opmerkingen veel applaus.
In de drie dorpen werden bloemenkransen aangedragen en neergelegd door drie soldaten onder wie een broer van schepen Rudi Sempels. Zij doen dat reeds voor de twintigste keer. Zij kregen lofbetuigingen van Geeraerts die ook de politie en de muzikanten betrok in zijn hulde. (sdl)  

 

Viering 11 november te Hoevenen

Op de tonen van de fanfare Verbroedering Putte-grens werd op 11 november opgestapt naar het monument voor de gesneuvelden van beide wereldoorlogen aan de Molenstraat in Hoevenen.
Aanwezig waren het schepencollege, de vrijwillige brandweer Stabroek, met voor de eerste maal de leden van hun jeugdafdeling, een afvaardiging van de politie en van de gemeentelijke basisschool De Rekke.
In zijn rede had burgemeester Rik Frans het over het einde van de Eerste Wereldoorlog, maar ook over de gebeurtenissen in Hoevenen nu 75 jaar geleden met de bevrijding, maar erg genoeg gevolgd door de periode met de V1 en V2’s die dood en vernieling aanrichtten in het centrum van Hoevenen.   Hij verwelkomde daarbij onze ex-medewerkster Leontine Van Roost als overlevende van die periode. Samen met de burgemeester mocht zij de krans neerleggen aan het monument.  Later op de dag las zij tijdens de viering in Stabroek haar verhaal over die dramatische periode voor.
LW

Gemeente herdenkt Wapenstilstand Eerste Wereldoorlog

Met het neerleggen van bloemenkransen aan het monument van de gesneuvelden, in het centrum van Kapellen, is op 11 november hulde gebracht aan de Kapelse gesneuvelden van de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Nadien volgde een academische zitting in het gemeentehuis. Tijdens zijn toespraak, en na een minuut stilte, stond burgemeester Dirk Van Mechelen (Open Vld) stil bij de gebeurtenissen van toen. “De geschiedenis houdt ons een spiegel voor en ook vandaag worden bepaalde bevolkingsgroepen nog gestigmatiseerd ondermeer op sociale media. Dat is een gevaarlijke evolutie en weinig mensen beseffen de mogelijke gevolgen hiervan. Vandaag moeten we, meer dan anders, bewust zijn van deze gevolgen. Denk maar aan de vele namen die op het monument van de gesneuvelden staan. Oorlog heeft nog nooit iets opgelost. Enkel overleg is een garantie op vrede”.

Aankoop Lindelo versterkt werking Kruitmagazijn

 

Einde van de zoektocht voor Kris en Liesbeth

Kris Dockx en zijn echtgenote Liesbeth waren al geruime tijd op zoek om de werking van het Kruitmagazijn in Lillo uit te breiden. De zoektocht duurde twee jaar.

Het Landshuis heeft lang hun voorkeur gehad maar de eigendomsstructuur is niet eenvoudig. “Op onze belangstelling voor de voormalige parochiekerk werd nooit gereageerd op uitzondering na van het bisdom Antwerpen dat onze voorstellen zeer genegen was maar helaas geen beslissingsrecht meer had over dit gebouw” zegt Kris.

In augustus 2019 werd een verkoopovereenkomst afgesloten voor de voormalige Lindelo. Dinsdag 5 november werd de akte getekend en zijn Kris en Liesbeth definitief de eigenaars van het pand.

Stuk erfgoed levend houden
“Met de aankoop van de Lindelo gaan we trachten met inzet van enkele fijne medewerkers een stuk erfgoed levend te houden”, vertelt Kris. “Wij zijn op zoek naar een nieuwe naam, die verwijst naar de rijke historie van Lillo Fort”. De uitbreiding van de activiteiten zal voornamelijk gericht worden op groepen. De ligging aan de ingang van Lillo maakt het ideaal om bezoekers te bereiken. 
Al tien jaar slagen Kris en Liesbeth erin om samen met hun medewerkers het Kruitmagazijn drijvend te houden met een historisch-ludiek aanbod en gepaste overnames van het Rariteitenkabinet Van Caesbeecke en Poppenschouwburg Van Campen. “We bewijzen dagelijks dat ‘cultuur’ in Lillo kan zonder te moeten beantwoorden aan het ideaalbeeld van de politieke correctheid inzake migratie, klimaat, gender en religie”, aldus Kris.
Hun professionele inzet heeft al duizenden mensen op een unieke én humorvolle manier kennis laten maken met de geschiedenis en het heden van de polderstreek en Lillo in het bijzonder.

Het Kruitmagazijn werkt op afspraak voor groeperingen (Okra, dienstencentra, Lions, Kiwanis, Rotary, diverse vakverenigingen), familiegroepen: (huwelijken, jubilea, zelfs uitvaarten) en bedrijven (incentives, bedrijfsfeest, klantenbinding). Alle activiteiten zijn betaalbaar maatwerk, kleinschalig en met een heel direct contact met het publiek. 

De capaciteit van het Kruitmagazijn is max 60 zitplaatsen: het equivalent van een autobus. De technieken die we gebruiken zijn: verhalen, liedjes, voorwerpen, muziek, poppenspel, marionetten, schaduwspel, toneel…

“Met de aankoop van de ex-Lindelo krijgen groepen de kans om in Lillo over een ruimte te beschikken voor horeca-activiteiten: recepties, groepsmaaltijd…dit zullen we organiseren in samenwerking met professionele traiteurs” geven Kris en Liesbeth mee.

10 jarig bestaan
Door de aankoopsaga is de viering van ’10 jaar Kruitmagazijn’ wat in de vergeethoek geraakt. Dit zal gebeuren begin 2020 in combinatie met de inhuldiging van het nieuwe pand. 

http://www.kruitmagazijn.be/

 

Win tickets voor Proeverij – The LVE, I Drove A Tank en Tim Dirven

Zandvliet  – In een opgefriste foyer van Vrijetijdscentrum De Schelde krijg je voortaan elke 3 maanden een mooie proeverij geserveerd. Die avond komt een knappe fotograaf, tekenaar of schilder zijn of haar tijdelijke expo openen. Na een half uurtje is het de beurt aan ‘lokaal’ muziektalent. En als hoofdprogramma kan je proeven van muzikanten die ook op de nationale radiozenders al eens aan bod gekomen zijn. Telkens krijg je ook de kans om een nieuw en tijdelijk alcoholisch of niet-alcoholisch drankje te leren kennen.

Van Tim Dirven kan je 10 prachtfoto’s uit zijn boek ‘Karkas’ bewonderen, een verslag van 25 jaar fotografie. Van Brussel naar Mostar, Damascus, Darfur en Kinshasa. Van zwart-wit naar kleur. Karkas, noemt hij zijn levenswerk, omdat de architectuur van mens en dier erin centraal staat.
I Drove A Tank brengt popgevoelige en onbezonnen songs. Hun debuutplaat dateert van 2014. Daarna selecteerde Stijn Meuris hen voor De Nieuwe Lichting, waren ze te gast bij JimManiacs, wonnen ze Rokkenjacht en strandden ze in de halve finales van Frappantpop en Fnac Unsigned Music Talents.

Met The LVE krijg je een band met een sterke live-reputatie geserveerd. Ze legden dan ook al een uitgebreid parcours af van clubs en festivals in de Benelux. Muzikaal blijft de pakkende samenzang een herkenbare factor, en ook wel de luie, warme synths, een dansbeat en kleine funky gitaarlickjes. Komt dat proeven!

Zaterdag 23 november 2019 om 20.00 uur in de foyer van Vrijetijdscentrum De Schelde, De Keyserhoeve 66 te Zandvliet. Inkom: vvk: 8 euro, kassa: 10 euro, Kansentarief: 2 euro

Wij mogen van Vrijetijdscentrum De Schelde 3 x 2 vrijkaarten wegschenken. Stuur een mailtje voor 18 november naar redactie@publipolder.be

(foto: Wim Vanlee)

Roger Balbaert en Steve Willaert winnen cultuurprijs

Dit jaar gaat de jaarlijkse Kapelse cultuurprijs naar het duo Roger Balbaert en Steve Willaert. Deze laatste is een bekend componist en componeert zowel muziek voor film als voor televisie. Hij zorgde onder andere voor de soundtrack van de bekende series Aspe, Stille Waters en Katarakt. Daarnaast verzorgde hij ook de originele filmmuziek voor de film De Hel van Tanger en produceerde onder andere This Time en Back For More voor Natalia. Willaert had ook een jarenlange samenwerking met Will Tura.Internationale artiesten als Françoise Hardy, Johnny Logan, Leo Sayer en Zucchero maakten gebruik van zijn diensten als arrangeur.

Roger Balbaert is de levende encyclopedie van Kapellen. Op cultureel vlak is zijn werk in de heemkring cruciaal. Als lid van de culturele kring is hij zich gaan toespitsen op heemkunde, wat leeft en leefde in de regio. Hij bouwde de heemkring uit tot een zelfstandig orgaan waarvan hij sinds 1984 voorzitter is geweest, en dit tot 2012. Balbaert publiceerde verschillende boeken over het verleden van Kapellen en werkt momenteel aan een nieuw boek over de Kapelse geschiedenis. Beide laureaten kregen een kunstwerk van recyclagekunstenaar Rudi De Vocht.

11 novemberviering en boekvoorstelling te Kapellen

Het gemeentebestuur organiseert op maandag 11 november naar jaarlijkse traditie enkele plechtigheden naar aanleiding van Wapenstilstand. Dat gebeurt in samenwerking met het Koninklijk Coördinatie Comiteit der Vaderlandsminnende Kringen van Kapellen, de gemeentelijke brandweer en Koninklijke Liberale Fanfare De XXXIV.

De bloemenhulde aan het monument te Putte, Vincent Mercierplein om 8.45 uur. 
Bloemenhulde erepark begraafplaats Kapellen-centrum om 9.15 uur
Bloemnhulde erepark begraafplaats Hoogboom,   Hoogboomsteenweg, achter Sint-Jozefkerk om 09.30 uur
Bloemenhulde monument der gesneuvelden, Christiaan Pallemansstraat om 10.00 uur    

Tijdens de academische zitting in gemeentehuis Beukenhof houdt burgemeester Dirk Van Mechelen om 10.30 uur een toespraak. Naast muzikale en andere intermezzo’s wordt ook het boek Louwke voorgesteld. Dat boek handelt over de geschiedenis van het oorlogsmonument, de Kapelse gesneuvelden van beide wereldoorlogen en allerlei andere aspecten rond Treurende moeder.

 

 

 

 

1 2 3 5