Noorderbond Putte

Zaterdag, 12 februari  2011. Bonnenverkoop in het lokaal café “Het Witte Paard” te Putte Kapellen. Aanvang 14 u. Er zijn bons van verschillende topmelkers uit de streek. De tentoongestelde jonge duiven kunnen reeds bekeken worden vanaf 13 u.
Liefhebbers uit de Polder, een enige gelegenheid om Uw kolonie nog te versterken!

Uitslagen SKNS 29 en 30 januari

Miniemen E – Afro Belge 3-1
Groenendaal – Cadetten C 0-5
Ik Dien – Scholieren A 2-0
Ik Dien – Scholieren C 3-1
Katelijne – Dames D 0-7
KAVVV – Eendracht 1-1
Vatanspor – 2de Afd. A 2-2
Simikos – res. 1ste Afd. 0-3
Res. 2de Afd. B – Helderhoek 9-2
Ossmi – res. 2de Afd. A 3-3
Res. 3de Afd. A – St. Jozef 3-3
Res. 4de Afd. B – Ossmi 3-0
Ossla Rozemaai – Veteranen B 1-3

S.K.N.S. 5de ploeg – St-Jozef 3-3

Deze zondag konden de weinige toeschouwers maar liefst 6 doelpunten bewonderen. Naar slechte gewoonte slikte Stabroek het eerste. Een slordige bal passeerde alles en iedereen op weg naar de rechter benedenhoek. Het ijzige veld deed weliswaar elke balcontrole teniet. Toch gleed Ilya Peeters zonder angst over de bevroren bodem en scoorde de gelijkmaker. Zijn vreugde was terecht, want na maanden van blessure kon hij eindelijk nog eens scoren. Kort voor het einde van de eerste helft schoot St-Jozef zich voorbij Stabroek met een tweede doelpunt. In de tweede helft speelden beide ploegen furieuzer. Ze verlangden allemaal naar de drie punten. Eerst kon Stabroek zich weer gelijk zetten met hun tegenstander. De torenhoge middenvelder Sven Simons sprong hoger dan iedereen en knikte een hoekschop met precisie binnen. Stabroek snelde terug naar hun eigen helft want zij zagen de kans om op voorsprong te komen. Maar St-Jozef bleek bijzonder veerkrachtig te zijn na dit mooie doelpunt. Net zoals hun twee vorige slordige doelpunten, kwamen ze op voorsprong. Sven Garnier, die wederom een ijzersterke wedstrijd speelde besliste de eindstand met een prachtige lob over de doelman. 3-3. Ondanks het gladde veld konden beide ploegen toch af en toe mooi voetbal laten zien, maar ze keerden somber terug naar de kleedkamers, want ze wisten allemaal dat ze evengoed met drie punten huiswaarts konden keren.

Wereldkampioen Stybar en Meeusen gehuldigd in Essen

Voor wereldkampioen Zdenek Stybar was het maandag een erg drukke dag. Na heel wat telefoontjes van verschillende radiozenders, werd hij na een korte training nog verwacht in “De Laatste Show”. Stybar sliep, trainde en gaf interviews allemaal in zijn trui van wereldkampioen, zo fier was hij erop.
In Essen, zijn woonplaats bij zijn vriendin Ine Van den Bergh, werd hij en zijn vriend en ploegmaat Tom Meeusen, die eveneens een prachtige wedstrijd reed met een mooie tiende plaats als gevolg, uitbundig gevierd. Omstreeks 21 uur werd hij onder luid applaus in de zaal gedragen door zijn vaste mecaniekers. Zijn supportersclub “Go Styby go” was massaal aanwezig. De zaal Rex in de Spoorwegstraat in Essen was werkelijk te klein om iedereen een plaatsje te geven. Burgemeester Van Tichelt verwelkomde iedereen en het gemeentebestuur trakteerde met drank en hapjes. Nadien werd er ook nog een grote taart aangesneden.
Stybar vertelde dat hij in Mallorca de basis had gelegd voor zijn zege. Ik heb hard gewerkt om dit te bereiken en wil daarom erg veel van deze titel genieten. In Hoogerheide heb ik een laatste test gedaan en voelde dat het goed zat. Ik wist meteen dat Kevin Pauwels een gevaarlijke klant zou zijn, meer nog dan Nys en Albert. Het parcours was op zijn maat maar ook voor mij lag het nu ideaal. Omdat ik voor geen enkel klassement meer in aanmerking kwam, heb ik alles op Sankt-Wendel gezet en ik ben blij dat het gelukt is. Vorig jaar toen ik wereldkampioen werd in Tabor was dit speciaal omdat het in mijn eigen land was, maar nu voel ik dat deze titel toch een stap voorwaards is. Ik stap nu met een groot moreel over naar een andere ploeg en wil me volledig testen in de wegwedstrijden. Ik voel dat de tijd daar rijp voor is. Lukt het niet, dan zal er voor mij nog wel plaats zijn in het veld. Het feest in Essen duurde zeker tot in de kleine uurtjes.
Ook Kevin Pauwels die met een medaille terugkwam uit Sankt-Wendel werd bij zijn thuiskomst erg gevierd in café De Zwarte Hond. Bescheiden zoals hij is, liet hij de drukte over zich heen gaan, maar genoot stiekem van de aandacht en de felicitaties die hij in ontvangst mocht nemen.

Goud voor Stybar en brons voor Kevin Pauwels

Vorige week reisden zes streekgenoten naar het Duitse Sankt-Wendel om het wereldkampioenschap te betwisten. Twee daarvan haalden het podium. Bij de profs was Zdennek Stybar veruit de beste en volgt zichzelf op als wereldkampioen en Kevin Pauwels behaalde brons.
Het was een pracht van een wedstrijd bij de profs die heel snel van start ging. Stybar nam de leiding en in zijn spoor volgde Tom Meeusen. Tom  nam op het einde van de eerste ronde de leiding over, maar voor de jonge prof uit Essen ging het er wel iets te snel aan toe. Er ontstond een vrij omvangrijke kopgroep met Kevin Pauwels en Stybar. De Tsjech voelde dat de Belgische aanwezigheid nog te groot was en voerde de forsing. Hij draafde zo snel door dat alleen Sven Nys nog aan zijn wiel kon blijven. Kevin Pauwels had misschien ook nog kunnen volgen maar reed op dat ogenblik lek. Daardoor zakte de Kalmthoutenaar terug naar een groepje met zijn toekomstige maat Klaas Vantornhout, de Duitser Walsleben en de Italiaan Fontana. Die vier volgde al snel op meer dan een minuut, want Stybar met in zijn wiel Nys voelde dat dit de goede tactiek was. Hij moest van dan af alleen met Nys nog afrekenen. Dat deed hij vier ronden voor het einde al. Met een scherpe demarrage moest Nys alle zeilen bijzetten om in zijn spoor te blijven. Dat duurde niet lang. Sven moest een gaatje laten en toen hij daarna nog lek reed, moest hij twintig seconden prijs geven die hij op een uitstekende Essenaar niet meer kon goedmaken.
Dan was het al goed te zien dat het groepje met Kevin Pauwels zich al voor de laatste podiumplaats aan het klaarstomen was. Vantornhout ging al eens in de aanval en nadien Walsleben, maar het viertal bleef toch lange tijd samen. Even hadden we Kevin niet gezien, maar het was een nieuwe lekke band die hem wat achteruit geslagen had. Alleen Fontana had het lastig om te volgen en die moest ook naar het einde toe afhaken. In de laatste halve ronde kwam de Fransman Mourey nog aansluiten. Ondertussen had Kevin Pauwels een opening gezien en snelde naar een verdiende derde plaats.
Stybar was ondertussen foutloos over het parcours gevlogen met meer dan één minuut voorsprong. Met de Tsjech kwam er dan toch een gouden medaille naar Essen en dat werd zondagavond en maandagavond uitbundig gevierd. De gemeente Essen trakteerde iedereen op bier in zaal De Rex. Ook in café De Zwarte Hond in Kalmthout hielden de supporters van Kevin Pauwels een feestje. Een medaille halen op een WK is niet zo simpel en dat mocht gevierd worden.
Als we de uitslagen van de andere bekijken is dat ook niet zo slecht. Vooral Tom Meeusen deed het als jongste deelnemer bij de profs uitstekend met een tiende plaats als resultaat. Volgend jaar in Koksijde kan hij eveneens meedoen voor het podium. Met een jaartje ouder en sterker en daarbij een dosis meer ervaring moet dat zeker lukken.
Bart Aernouts vond niet het juiste parcours in Sankt-Wendel. Hij houdt niet van de snelle wedstrijden, maar wel van een koers waar het wat zwaarder is voor te rijden. Bart werd zeventiende en dat is een van zijn slechtste uitslagen van het seizoen waarin hij toch knap presteerde.
Bij de beloften keken we een dag vroeger uit naar de prestatie van Wietse Bosmans en Jim Aernouts. Alle twee gaven ze vooraf te kennen dat ze in uitstekende conditie waren. Ze deden aanvankelijk ook goed mee. Vooral  Wietse vond er blijkbaar een parcours op zijn maat. Al had hij misschien ook liever een zwaardere omloop gehad. Op een bepaald moment botste hij tegen een paatje en dat deed hem ronden lang afzien. De Kalmthoutenaar vocht terug en kwam ook terug vooraan. In de finale wilde hij nog wat proberen, maar het Nederlandse blok was te sterk voor Wietse die uiteindelijk met de zesde plaats vrede moest nemen. Een ontgoocheling, maar hij heeft nog enkele jaren voor de boeg bij de beloften en kan dus nog altijd in die reeks voor de wereldtitel meedoen. Voor Jim Aernouts viel het echt wel tegen. Die had op meer gehoopt dan een twintigste plaats.

4 provinciale indoorkampioenen bij KAPE

In de Topsporthal aan de Blaarmeersen in Gent werden reeds de eerste indooratletiektitels uitgereikt en dit op het jaarlijkse “Provinciaal Kampioenschap Alle Categorieën”. En uiteraard vielen daar weer atleten van KAPE – de Kapelse atletiekclub – in de prijzen. In totaal werden 4 gouden, 2 zilveren en 1 bronzen medaille mee naar huis gebracht.
Bij de cadetten-meisjes was het geen verrassing dat Renée Eykens met de titel op de 800 m aan de haal ging. Met een tijd van 2’22”33 werd ze provinciaal kampioen. De enige bronzen medaille viel er bij de scholieren-jongens. Brent Van Steenbrugge haalde met 9 m 69 bij het hinkstapspringen de 3de plaats binnen op dit kampioenschap. In dezelfde categorie werd Jordy Van Boven 3de in zijn reeks van de 200 m in een tijd van 26”18.
Saraya Richter bezorgde de club een tweede provinciale titel in het kogelstoten bij de juniors-dames met 10 m 25. In de loopnummers was een tijd van 26”84 goed voor een zilveren medaille voor Liesse Himpens op de 200 m. Op dezelfde afstand eindigde Annelies Van Hooydonck als 2de in haar reeks na 28”01. Het raspaardje van KAPE – Stef Vanhaeren – ging op kousenvoeten naar de provinciale titel op de 400 m. Met een tijd van 49”49 was de gouden medaille voor de Kapellenaar.
Medaillewinst ook bij seniors-heren. Tim Vanhaeren werd 2de in zijn reeks van de 400 m. Zijn eindtijd – 50”64 – leverde hem een zilveren medaille op. Bert Schrauwen werd 4de Antwerpenaar bij het kogelstoten met een worp van 11 m 31. Bij de seniors-dames flitste Carmen Louviaux naar een tijd van 67”05 en een 5de plaats op de 400 m. Bo Van den Wijngaert belandde met een sprong van 1 m 35 als 5de in de eindstand van het hoogspringen. De laatste kampioenstitel viel te rapen bij de masters-dames. Carina Michiels werd met 72”98 provinciaal kampioen bij de W45 op de 400 m.
Om kort samen te vatten : 4 x goud, 2 x zilver, 1 x brons … geen slecht begin van het nieuwe jaar !

ZAALVOETBAL – Retro op verplaatsing naar de nummer 11

De 1ste wedstrijd van 2011 was een verplaatsing naar de nummer 11 uit het klassement, Sporting Neerland. Match werd makkelijk gewonnen
met 1-10. Retro was dus klaar voor topper tegen de leider Atlas Lions,  de ploeg die ons de 1ste nederlaag van het seizoen aansmeerde in de
heenronde. Tot de secretaris van Retro maandagavond telefoon kreeg van het KVV dat de wedstrijd niet doorging. Atlas Lions kwam hun finan-
ciële verplichtingen aan het verbond niet na dus bijgevolg kregen ze een speelverbod waardoor Retro de wedstrijd won met 5-0 forfait. Jammer
want Retro had liever op sportief vlak revanche genomen voor de nederlaag in de heenronde.

Uitslagen SKNS: 22 en 23 januari

Oxaco – Miniemen E 1-0
Cadetten C – Ossmi 1-1
Cadetten E – Stabelino 1-2
Scholieren A – Bacwalde 1-2
Berkendrode – Junioren C 1-2
Seja – Dames A 1-0
Olvac – Dames D 0-3
Gilsboys – KAVVV 3de Afd. 1-1
Seja – 2de Afdeling A 1-2
Res. 1ste Afd. – Stabelino 0-3
Res. 2de Afd. B – Oxaco 2-0
Sava – Res. 3de Afd. A 1-1
Res. 3de Afd. B – Driehoek 2-3
Vaso – Res. 4de Afd. B 2-0
Veteranen B – Vremde 0-1

Antwerp Dealership – VK Geel-Zwart 89 5-0

2/01/2011 –  Een zware nederlaag van GZ89 dat niets kon inbrengen tegen dit sterk geheel. Ook in de heen wedstrijd was deze ploeg een maat te sterk.  Jammer dat de wedstrijd catastrofaal begon omdat in de eerste acht minuten  niet minder dan 2 doelpunten  vielen. Net zoals tegen de Withoef leek het of GZ89 besefte niet dat de wedstrijd al begonnen was. Ook deze keer herpakte ze zich zodat Ant. Dealership in de 1ste helft niet meer kon scoren. In de 2de helft kwam dan de 3de goal zeer onverwachts en dit zeker voor de keeper. Een schot uit het niets verraste de keeper zodat deze totaal mistastte. Een foutje in verdedigend opzicht lag aan de basis van het 4de doelpunt. Mits doeltreffend en met vertrouwen verdedigen had dit doelpunt kunnen verhinderen.  Te simpel een mannetje kunnen pakken en dan de bal terugleggen resulteerde in een zeer makkelijk te scoren doelpunt. Na een kwartier spelen stond de einduitslag vast. Een ingestudeerd nummertje op een vrije schop met een pas over de grond met een schot tot gevolg zette de 5-0 op het bord. Niet dat GZ89 zo slecht was, ook zij zette op gepaste tijden mooie aanvallen op maar verder dan dreigen kwam het niet. Toch zat de kans erin om bij een 2-0 achterstand de aansluitingsgoal te scoren maar de bal kon niet goed geraakt worden. Het resterende half uur bestond uit controlevoetbal van de thuisploeg zodat er niet veel spectaculairs meer te zien was.

1 103 104 105 106