Bestuurswissel in Raad van Bestuur Port of Antwerp

Wouter De Geest, die op 1 januari 2020 formeel afzwaait als CEO van BASF Antwerpen, treedt vanaf 1 januari 2020 toe tot de raad van bestuur van Port of Antwerp en dit voor een periode van 6 jaar. De Geest neemt de plaats in van Hein Deprez, die op 2 december zijn onafhankelijk mandaat heeft neergelegd. Wouter De Geest is tevens voorzitter van VOKA.De raad van bestuur is het hoogste orgaan van Port of Antwerp. Ze bepaalt de strategische opties voor de haven en de beleidsoriëntaties, en zorgt voor de democratische controle op het havenbeleid. De raad bestaat uit twaalf leden, waaronder zes gemeenteraadsleden, die allen begin dit jaar werden benoemd.  De overige zes leden zijn onafhankelijke bestuurders die in 2016 werden benoemd voor een mandaat van zes jaar.
Vanaf 1 januari 2020 zal de raad van bestuur van Port of Antwerp als volgt zijn samengesteld: Voorzitter: havenschepen Annick De Ridder; overige gemeenteraadsleden: Bart De Wever, Koen Kennis, Carole Lamarque, Kathleen Van Brempt en Marc Van de Vijver. Onafhankelijke bestuurders: Wouter De Geest, Jules Noten, Martine Reynaers, Roger Roels, Giulia Van Waeyenberge en Stéphane Verbeeck.  

Gesloten Lillobrug brengt geluidsschermen terug op de agenda

Tijdens de gemeenteraadscommissie voor de Haven bracht raadslid Danielle Meirsman (N-VA) de buitendienststelling van de Lillobrug ter sprake. In een vraag aan havenschepen Annick De Ridder vroeg ze aandacht voor de gevolgen voor de inwoners van Berendrecht en Zandvliet.

“We vernamen dat de Lillobrug, eerder dan gepland, al van november buiten dienst is voor alle verkeer, wegens onderhoudswerken. Voor het goederentreinverkeer is dat een belangrijke verbinding naar de haven,” aldus Danielle Meirsman. “Het treinverkeer wordt omgeleid via de spoorlijn langs de A12(Havenweg) die op bepaalde plaatsen vlak naast de bewoning komt. Aangezien er geen elektrische bovenleiding is op dat traject worden lawaaierige en vervuilende diesellocomotieven ingezet. En dat naast de Havenweg die op zichzelf, door de verbinding met de A4 naar Rotterdam, aanzienlijke overlast veroorzaakt. Misschien moet het debat over de noodzaak van geluidswerende ingrepen langs de A12 ter hoogte van Berendrecht en Zandvliet heropend worden?”

Havenschepen De Ridder bevestigde dat het aanvankelijk de bedoeling was om de Lillobrug in 2021 voor de duur van twee jaar buiten dienst te stellen voor renovatie. “Onderzoek deze zomer leerde dat bepaalde onderdelen van de brug veel sneller verouderden, waardoor de brug dringend aan revisie en renovatie toe is,” aldus de schepen. “Voor de alternatieve route langs de zeesluizen, BASF en de A12 zetten we in op ‘bundeling’, maar dat neemt niet af dat we per dag op een dozijn extra goederentreinen moeten rekenen.”

Het positieve nieuws is, aldus schepen Annick De Ridder, dat aan de A12 het geluidsactieplan van de Stad Antwerpen, wel degelijk in de aanleg van geluidsschermen voorziet ter hoogte van het traject. 

“Op basis van geluidsmetingen die in 2017 plaatsvonden langs de A12 ter hoogte van Berendrecht en Zandvliet, zal de stad een aanvraag indienen bij het AWV voor de plaatsing van geluidsafscherming.  Die aanleg zal gebeuren samen met de realisatie van het natuurcompensatiegebied Opstalvallei,” legde de Havenschepen uit. “En ik heb me laten melden dat de geluidsschermen wel degelijk ook voorzien zijn ter hoogte van de bebouwing – het Agentschap Wegen en Verkeer is daarmee bezig. De stad Antwerpen is en blijft dus vragende partij voor deze geluidsafscherming zoals voorzien in het plan. Ook het havenbedrijf wenst deze vraag te ondersteunen.”

Wissel aan de top bij Covestro in Antwerpen

 

Georg Wagner (links op de foto) en Volker Weintritt (rechts in beeld).

Vanaf 1 december wordt Georg Wagner managing director van de Antwerpse productievestiging van Covestro. Hij vervangt in die hoedanigheid Volker Weintritt, die na meer dan 7 jaar afscheid neemt van Antwerpen om een nieuwe uitdaging aan te gaan binnen de Covestro-groep.

De 50-jarige Georg Wagner behaalde zijn doctoraat in Chemical Engineering aan de universiteit van Karlsruhe. Rond de eeuwwisseling startte hij zijn carrière bij Bayer in de afdeling ‘Central Technology’. Sindsdien vervulde hij verschillende functies in R&D, engineering, asset management, productie, strategie en HSEQ in kleine en grote sites in Duitsland, de VS en Zuid-Afrika. Gedurende dit carrièretraject was hij ook al hoofd Productie en Technologie van enkele andere productiebedrijven binnen de groep.

Volker Weintritt leidde de Antwerpse productiesite sinds april 2012 en draagt vanaf 1 december de leiding over aan Georg Wagner. Hij zal Antwerpen echter niet volledig achter zich laten. In zijn nieuwe rol blijft hij betrokken bij de Antwerpse productiesite als hoofd van het Steering Comité dat de aangekondigde investering en productie-uitbreiding voor aniline zal realiseren.  

Over Covestro in Antwerpen:

Covestro is al meer dan 50 jaar actief in de Antwerpse haven, waar de hightech kunststof polycarbonaat (Makrolon®) en ook polyether en aniline, beide voorproducten voor polyurethaan, worden geproduceerd. De Antwerpse site stelt momenteel 900 medewerkers tewerk. Covestro kondigde in oktober 2018 een investering van ongeveer 300 miljoen euro aan in de bouw van een nieuwe productie-eenheid voor aniline in haar Antwerpse vestiging.

 www.covestro.com
 

© Covestro / Michel Wiegandt

Nieuw gebouw voor DP World havenarbeiders aan Deurganckdok in de maak

Terminaloperator DP World Antwerp zet een gloednieuw operationeel gebouw op zijn containerterminal aan het Deurganckdok (kaai 1700). Het biedt betere faciliteiten aan de ruim 500 havenarbeiders en wordt de operationele spil van de terminal. Het oude gebouw maakt plaats voor extra containers. 

Betere faciliteiten
Het nieuwe operationele gebouw maakt deel uit van een investeringsplan van 197 miljoen euro, waarmee DP World Antwerp tegen 2025 een extra capaciteit van 900.000 containers op zijn terminal wil creëren, zodat ze van 2,5 miljoen containers naar 3,4 miljoen gaan. In de markante nieuwbouw, dat het kloppend hart van de terminal wordt, komen betere faciliteiten voor havenarbeiders. Daarnaast zullen ook het operationeel management, zoals scheeps- en yardplanning, en enkele administratieve diensten er zetelen.

De inplanting van het gebouw op de site is opmerkelijk. Het zal over een rijweg heen gebouwd worden, bovenop doorgaand terminalverkeer, en er moest bovendien rekening gehouden worden met factoren als hoogspanningslijnen, spoorbundels, wegen, tunnels, water- en gasleidingen. Door innovatieve verwarmingstechnieken zal het gebouw bijzonder energiezuinig zijn. 

Het nieuwe operationele gebouw zal klaar zijn over anderhalf jaar, in de zomer van 2021. Het ontwerp is van de hand van Areal Architects en de constructie wordt opgetrokken door aannemer Van Roey.

copyright: Frank Bahnmuller

 

Boek “Rijk Polderland en Doeldorp zal duren” sluit trilogie rond Havenperikelen af

De trilogie rond de havenperikelen is met het boek “Rijk Polderland en Doeldorp zal duren” afgerond.

Het boek “Rijk Polderland en Doeldorp zal duren” is het derde boek van de trilogie “Rijk Polderland” samengesteld en uitgegeven door petrochemisch ingenieur Edmond Reyn. Door zijn afkomst, zijn roots liggen in Kallo en Doel, en de blijvende en voortdurende polemieken rond de Linkeroeverpolders, het Saeftinghedok en het dorp Doel werd hij reeds jaren gedreven om het verhaal van de teloorgang van de polders voor de nalatenschap op papier te zetten.

Het eerste boek “Rijk Polderland verdwenen onder baggerzand” (2007 – ISBN 978-90-9021580-8) beschrijft hoe in 1953 de grote Pijp Toebak Scheldebres, die de polder onherstelbaar beschadigde de eerste aanleiding werd voor de industrialisatie van de Linkerscheldeoever. Verder wordt er verwezen naar het verkiezingsjaar 2006 waar men klaar en duidelijk kon lezen wat de intenties en de plannen waren van het nieuwe gemeentebestuur van Beveren voor de Waaslandhaven, want juist voor de gemeenteraadsverkiezingen werden de grote middelen ingezet en het bevel gegeven om Doeldorp te slopen.

Bij de publicatie van “Rijk Polderland vernederd tot moerassenland”(2013 – ISBN 978-90-8204850-6) gaat het verder met de chronologische analyse van de jaren 2007 tot en met 2012. We zijn ondertussen in 2013 beland en iedereen kan nu vaststellen dat de feiten en hun interpretaties rond de economische realiteiten alle beleidvoerders verplichten tot andere verwachtingspatronen voor de vernietigde linkeroeverpolders. Een groot deel van het boek gaat over de vele politieke manipulaties rond de afbraak van Doeldorp, dat nog steeds wettelijk woongebied is, en de strijd van de bewoners om dit dorp leefbaar te houden. Verschillende hoofdstukken zijn ook gewijd aan de derde Scheldeverdieping, de getijdenstudies en de conclusies van het slibverhaal. 
Maar de meest dominerende evoluties gebeurden bij het algemeen beleid voor de linkeroever natuurcompensaties. Waar we in het eerste boek (2007) dat onderwerp slechts kort behandelden, heeft de evolutie der voorbije jaren de auteur verplicht meerdere hoofdstukken te wijden aan dat zeer controversieel onderwerp. Oorspronkelijk waren de natuurcompensaties een gevolg van de bezetting van het polderland voor industriële investeringen, maar in de loop der recente jaren is dit compleet gewijzigd ‘naar een doel op zich’ met het merkwaardige resultaat dat al meer dan duizend hectaren polderland zijn ingericht als compensaties voor toekomstige haveninvesteringen die nog helemaal niet beslist zijn, die alleen maar in rapporten en op tekentafels bestaan, en bovendien nooit zullen kunnen worden uitgevoerd. Ook de onteigeningen voor het onder water zetten van de Prosperpolder en het gevecht om de Hedwigepolder worden uitgebreid beschreven.

Het derde boek (2019) “Rijk Polderland en Doeldorp zal duren” (ISBN- 978-90-8204851-3) vervolledigt de trilogie en behandelt alle alternatieven en de definitieve beslissingen over het nieuwe getijdendok dat zal worden uitgevoerd op Linkeroever met behoud van Doeldorp. Ondertussen wordt in Nederland openlijk gepleit en geargumenteerd voor een Antwerpse voorhaven in de Westerschelde te Vlissingen, waar de megacontainerschepen hun ladingen voor Antwerpen zouden overladen op Shuttle schepen die meer dan 2000 containers naar de haven van Antwerpen brengen en ophalen. 

Het tweede deel behandelt de jarenlange strijd van de Doelenaars met verhalen over het vandalisme en de talrijke brandstichtingen in Doeldorp, de roemrijke geschiedenis van het oude klooster en ontmoetingscentrum, de poging tot uitverkoop van het erfgoed en de eerste plannen voor de wederopbouw van Doeldorp door de studenten van K.U.L. campus – St.Lukas Gent.

Met deze trilogie hebt u de volledige geschiedenis met alle havenplannen van Antwerpen (sinds de 19de eeuw) om de Linkeroever in te palmen en de daarbij gepaard gaande strijd van de Wase polderbevolking. De boeken zijn uitgevoerd in 4-kleurendruk op houtvrij mat gestreken papier. Afwerking: luxe gekartonneerde binding in linnen boekband met geplastificeerde stofwikkel.

De boeken zijn te verkrijgen bij Edmond Reyn, auteur en uitgever, na telefonische afspraak (03 219 05 93) of via edm.reyn@skynet.be of info@rijkpolderland.be

De boeken zijn te bestellen in elke Standaard Boekhandel en te koop in de Standaard Boekhandel – Grote Markt, Beveren en Boekhandel ’t Oneindige Verhaal, Statiestraat, Sint-Niklaas.

Biertrein van AB InBev haalt 20.000 vrachtwagens van Antwerpse Ring

 

Wij hebben Jan Jambon destijds nog gekend toen hij bij een uitzendkantoor werkte. Maandag 28 oktober was hij als minister-president aan het Bevrijdingsdok waar een nieuwe treinverbinding voor het transport van Stella Artois werd geopend.  Een container werd door hem gesloten en met een kraan op een trein gezet.
Die trein reed vervolgens naar het Deurganckdok waar hij aan boord ging van een MPET-schip. Een initiatief van de bazen van Katoen Natie en de Leuvense brouwerij die al van 1366 bezig is. Zij is zowat de grootste van de wereld, met 78 vestigingen in 6 continenten. En dan is er nog DP-World. Bij ons in de Antwerpse haven baat deze onderneming de Antwerp Gateway terminal aan het Deurganckdok uit. Dit onder leiding van de Zuid-Afrikaan Rob Harrison, die trouwens aanwezig was bij het gebeuren. Dat speelde zich af in één van de talrijke magazijnen van de Katoen Natie aan de zuidkant. Daar bevindt zich dus de grootste bierterminal ter wereld. Er werken 80 mensen.         
Nog meer cijfers? De Katoen Natie is actief in dertig landen en telt alles bijeen meer dan 13.000 medewerkers. Of over Inbef? Stella wordt vandaag gedronken door bierliefhebbers in meer dan 100 landen. Tussen 2014 en 2018 is het volume export verdubbeld met een jaarlijks groeipercentage van 8%. Daarbij is 90% van de in ons land gebrouwen Stella bedoeld voor het buitenland, waarvan 75% bestemd is voor het land van Trump. Spijtig dat
Fernand Huts niet aanwezig kon zijn. Hij was weeral bezig KTN uit te breiden.    Staf De Lie   

Totale goederenoverslag van Port of Antwerp stijgt met 1,1 %

 

De totale goederenoverslag van Port of Antwerp steeg tussen januari en september 2019 met 1,1% ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar. Met een groei (in tonnage) van 5,7% blijft de containertrafiek veruit het grootste segment in de haven van Antwerpen. Deze groei is vooral te zien in transshipment van containers, maar het container volume neemt ook toe door meer aan- en afvoer. Met uitzondering van Latijns-Amerika staan alle vaargebieden in de plus. Recente herschikkingen van het MSC ‘feeder netwerk’, een netwerk van kleinere schepen die goederen van grotere schepen in de haven afnemen en verder transporteren, waren gunstig voor Antwerpen. Daarnaast zorgden twee nieuwe diensten op Latijns-Amerika vanaf kwartaal drie voor meer aanvoer van gekoelde lading uit Peru, Chili, Ecuador, Colombia en Costa Rica.

Breakbulk voelt effect van handelsperikelen

Mondiale handelsperikelen blijven effect hebben op de breakbulkgoederenstromen, wat resulteert in een totale daling van 9%. De overslag van conventioneel stukgoed, met staal als belangrijkste goederengroep, noteerde een daling van 12,9%. De staaloverslag voelt zowel in de aan- als afvoer steeds meer de gevolgen van geopolitieke handelsbelemmerende maatregelen. Enkel de afvoer naar Mexico en Turkije tekende groei op, terwijl de aanvoer voor alle herkomstlanden een daling optekent.

De totale RoRo overslag liep terug met 2,1%, waarbij de overslag van het aantal nieuwe wagens daalde met 10%. Oorzaak hiervan is onder meer de dalende afvoer van nieuwe wagens in het derde kwartaal. De toegenomen overslag van tweedehandswagens wist met een groei van 12% deze afname deels te compenseren.

Droge bulk stijgt

De droge bulkoverslag steeg na negen maanden met 9,5%. Er werden in deze periode vijf maal meer kolen verscheept dan in dezelfde periode vorig jaar. Deze forse stijging in de kolenoverslag was enerzijds te wijten aan de tijdelijke verlegging van deze goederenstromen door de lage waterstanden van de Rijn. Later op het jaar werd de overslag nog versterkt door het aanleggen van voorraden door traders met het vooruitzicht van hogere kolenprijzen in de komende maanden. De overige segmenten droge bulk, zoals meststoffen, die de sterkhouder waren in 2018, staan dan weer fors onder druk en zitten in dalende lijn.

Vloeibare bulk schommelt

Het vloeibaar massagoed kende aan het einde van het derde kwartaal een totale daling van 6,2%. De overslag van ruwe aardolie kende nog wel een groei 5,5%. Het segment chemicaliën, dat aan het einde van het tweede kwartaal nog een groei van 5,7% optekende, viel eind september terug tot een status quo van +0,8%.

De overslag van aardoliederivaten kende eveneens een mindere maand augustus, wat vorig jaar ook het geval was. Resultaat: een daling van 9,5% aan het einde van het derde kwartaal. Toch zijn de raffinaderij gebonden volumes relatief stabiel, terwijl de volumes gerelateerd aan trading vrij zwak presteren. Economische groeivertraging en schommelende olieprijzen met neerwaartse trend zorgen hierbij voor onzekerheid bij de handelaars en weinig rotatie. Er zijn echter positieve signalen. Zo kondigde chemiebedrijf BASF recent nog een investering aan van 550 miljoen euro in meer productiecapaciteit op haar Antwerpse site.

Zeeschepen op koers

De voorbije negen maanden liepen 10.814 zeeschepen Antwerpen aan. De bruto tonnenmaat van de schepen die voor anker gingen, daalde met 0,8% tot 313 miljoen BT.

Indaver krijgt vergunning voor bouw van nieuwe installatie voor chemische recycling van end-oflife plastics

Afvalbeheerder Indaver heeft de omgevingsvergunning ontvangen voor de bouw van een nieuwe demo installatie voor het recyclen van 15000 ton end-of-life plastics op jaarbasis. Hiermee hebben we een belangrijke stap gezet tot de realisatie van een installatie die dagelijks circa 50 ton plastics zal recyclen tot waardevolle basisgrondstoffen voor de industrie. Indaver plant de installatie op haar site op rechteroever in Antwerpen. Indaver streeft ernaar om de eerste afvalstromen te verwerken tegen de zomer van 2021.

Maatschappij vraagt oplossingen
Plastic is een lichtgewicht en sterk materiaal dat tal van nuttige toepassingen kent in ons dagelijks leven. Plastics worden geproduceerd op basis van olie en komen voor in diverse samenstellingen. De uitstekende eigenschappen van plastics worden onder meer mogelijk gemaakt door additieven of multilayers. Dit maakt het recyclen van sommige plasticstromen een uitdaging die hoog op de maatschappelijke agenda staat. Europa toont duidelijk ambitie om een duurzame oplossing te bieden voor end-of-life plastics. De doelstelling om plastics te recyclen tot waardevolle grondstoffen is vertaald in Europese wetgeving. 
Met de verpakkingsrichtlijn (EU packaging directive) scherpt de Europese Unie haar recyclagedoelstellingen flink aan. Daarbij is de doelstelling voor plastic verpakkingsafval zelfs verdubbeld tegen 2030 – van de huidige 22,5% naar 55%. België gaat nog een stap verder en wil tegen 2030 70% huishoudelijk plastic verpakkingsafval en 65% plastics afkomstig van industriële verpakkingen recyclen.

Waardecreatie voor end-of-life consumer plastics
Indaver streeft er steeds naar om materialen en energie terug te winnen uit de afvalstromen die ze verwerkt om zo de materiaalketens te sluiten zonder verlies van waarde. Ook met Plastics2chemicals (P2C) maakt ze deze ambitie waar. De Plastics2chemicals installatie biedt een recyclingoplossing voor bijvoorbeeld gemengde polyolefines enerzijds en polystyreen anderzijds. Polyolefines (PP en PE) en polystyreen (PS) worden onder meer gebruikt voorde productie van verpakkingsmaterialen en elektronische apparaten bijvoorbeeld botervlootjes, folies, bekers, yoghurtpotjes, …

Paul De Bruycker, CEO Indaver: “Met ons innovatieve Plastics2chemicals project, zal Indaver erin slagen om plastics te recyclen tot basischemicaliën voor de industrie. We maken zo onze ambities waar om als afvalbeheerder een essentiële rol te spelen in de circulaire economie. We winnen waardevolle grondstoffen terug uit plastics en creëren zo waarde voor de maatschappij en onze klanten.”

Dankzij de steeds verfijndere inzameling en sortering van plastic verpakkingsmaterialen zullen de komende jaren meer fracties op de markt komen die geschikt zijn voor nieuwe recycling technologieën zoals P2C.

Plastics2chemicals, een circulaire oplossing
Indaver ontwikkelde met haar Plastics2chemicals project een innovatieve depolymerisatietechniek om afgedankte plastics om te vormen tot basischemicaliën. Tijdens het verwerkingsproces worden de plastics afgebroken tot kleinere koolstofketens of monomeren. De polyolefines (PE and PP) zullen basisproducten zoals naphtha en wax opleveren. De polystyrenen worden afgebroken tot monomeren die opnieuw als grondstof bruikbaar zijn. P2C levert zo nieuwe grondstoffen met dezelfde kwaliteit als primaire grondstoffen. De gerecyclede producten beantwoorden aan de vereisten voor direct industrieel gebruik in petrochemische processen. De nieuwe polymeren zijn ook geschikt voor toepassingen in de voedingsindustrie. Op die manier garanderen we een duurzame kringloop voor de toekomst.

Van piloot tot large-scale oplossing
Indaver heeft sinds 2017 het nieuwe proces uitgebreid en succesvol getest in een labo omgeving in samenwerking met de universiteiten van Gent en Antwerpen. Met de nieuwe geplande demo installatie in Antwerpen wordt het proces opgeschaald van 2kg / uur naar 2 ton /uur. De Plastics2chemicals demo installatie zal vooral de eindkwaliteit van de grondstoffen verder afstemmen op de specificaties van de klanten. Als de demo installatie de verwachtingen bevestigt, plannen we large-scale installaties op strategische locaties in Europa, zowel dedicated voor recyclage van polystyreen enerzijds als dedicated voor recyclage van polyolefines anderzijds. Hiermee kan P2C een echte revolutie betekenen op de recycling markt van end-of-life plastics.

www.indaver.com

Doel 2020 hekelt pleziervaarten langs record-containerschip op ‘gevaarlijke Schelde’ in Antwerpse haven.

De bewonersvereniging Doel 2020 hekelt de houding van het Antwerps Havenbedrijf dat keer op keer veiligheidsargumenten inroept als het gaat om het herstel van de noodzakelijke veerdienst Lillo-Doel maar geen been ziet in zelf georganiseerde pleziervaarten tot in het Deurganckdok toe.

De komst van het ‘record-containerschip MSC Isabella’ – een beetje korter maar wel wat breder dan het vorige ‘recordschip’, de Cosco Shipping Universe – was opnieuw een gelegenheid om met toeters en bellen ‘het nieuwe record’ in de Antwerpse Haven te vieren. Groter, grootst, zorgt altijd voor wat euforie in de Havengemeenschap. Het weze hen gegund.

Het schip deed – vrij uniek – twee keer Antwerpen aan. Één keer uit noodzaak én onverwacht, een tweede keer om de geplande schijnwerpers op te zoeken.

Voor het eerste en onverwachte bezoek was er dus niet erg veel aandacht maar dat werd ruimschoots goed gemaakt. Afgelopen donderdag was er een pleziervaart met een volle Flandriaboot waarop klanten van de rederij en politieke gasten een champagne-ontbijt werd aangeboden. Zaterdag volgden er nog eens twee gratis rondvaarten georganiseerd door het Havenbedrijf zelf. De rondvaarten vertrokken in Lillo en gingen tot in het Deurganckdok toe. Vreemd genoeg vernamen we deze keer niets over veiligheidsrisico’s. Dat is nochtans steevast het recept als het herstel van de veerdienst Doel-Lillo besproken wordt. Het werd zelfs als argument gehanteerd toen minister Ben Weyts naar aanleiding van de jaarlijkse Scheldewijding de vaart van het veer-voor-een-dag goedkeurde.

De MSC Isabella is ruim 399 meter lang en 61 meter breed. Als er geen probleem is om daar pleziervaarttoertjes rond te draaien, dan zal er ook wel geen probleem zijn met een Waterbus of een moderne veerboot. Nu we dat weten kan er misschien gewoon werk gemaakt worden van de volgende noodzakelijke stap voor de mobiliteit van de bewoners in de polderdorpen en de werknemers in de haven: een regelmatige verbinding Lillo-Doel.

Doel 2020

De Meuter en Aertssen Group slopen General Motor-site

 

De Meuter uit Ternat en Aertssen Group uit Stabroek hebben de opdracht gekregen van Port of Antwerp om de voormalige fabriekshallen te slopen. Vandaag starten de aannemers met de eerste sloopactiviteiten. De Opel-site wordt zo bouwrijp gemaakt tegen najaar 2020.

De werfzone van de sloopwerken is 90 ha groot. De werken omvatten de sloop van de gehele site, inclusief de kantoren, andere gebouwen, de watertoren, spoorwegaansluitingen en diverse installaties zoals het schakelstation en het ketelhuis. De Meuter en Aertssen Group zullen het terrein slopen tot 6m onder het maaiveld om alle leidingen en ondergrondse constructies weg te halen.

Voor Aertssen heeft de sloopopdracht een bijzondere emotionele waarde. “Op de Opel-site stond ooit het ouderlijk huis van onze familie. Eind jaren zestig moesten mijn vader Marcel en tal van dorpsgenoten uitwijken voor de havenuitbreiding.” Vertelt Greg Aertssen, CEO van Aertssen Group. Zestig jaar later slopen De Meuter en Aertssen de restanten van de voormalige Opel-site.

Eerste sloopactiviteiten van start

De voorbereidende werken zijn vandaag van start gegaan. Een ploeg arbeiders is in de weer om alle tl-lampen uit te draaien. Daarna volgen de staalplaten en het beton. De grote afbraakwerken staan gepland vanaf 16 oktober. De komende maanden zetten De Meuter en Aertssen Group een 100-tal medewerkers en 40 sloopkranen in worden om de sloopwerken in goede banen te leiden.

“De afbraakwerken gebeuren selectief. Dat wil zeggen dat de afvalstoffen gescheiden worden op de werf en afzonderlijk worden afgevoerd naar de verwerker.” vertelt André De Meuter, zaakvoerder van De Meuter. “De sloop zal verschillende soorten afvalstoffen genereren. Een groot deel daarvan zullen we afvoeren via het water.” voegt Greg Aertssen eraan toe.

Tegen september volgend jaar moet de hele site, eigendom van Port of Antwerp, klaar zijn.

 

Enkele cijfers:
Voor de machinale sloop worden in de gebouwen eerst 60.000 TL-buizen verwijderd. Deze lampen mogen niet tussen het andere afval terechtkomen.
Deze sloop levert 25.000 ton schroot op
300.000 ton gewapend beton, waarvan 250.000 ton via een schip wordt afgevoerd
600.000 ton grond wordt aangevoerd, waarvan 80% via de binnenwateren wordt aangevoerd.

 www.aertssen.be

 

 

1 2 3 92