Fotograaf Fons Jaspers bij een van zijn werken: petanque in Frankrijk.
Ekeren – In Cultuurstation Tracé, Veltwijcklaan 222, stelt fotograaf Fons Jaspers (78) tentoon. Zonder vast thema trekt Fons eropuit en legt situaties vast die voor zijn lens passeren. Hij is net als een reiziger die met enthousiasme en creativiteit de wereld verkent. On The Road Again is het thema van de expo. Verwacht in Tracé beelden met vorm, emotie en humor, steeds zoekend naar het verrassende in het alledaagse.
In een tijdperk waarin smartphones en digitale camera’s ons in een fractie van een seconde haarscherpe beelden bezorgen, lijkt de donkere kamer, of doka een relikwie uit het verleden. Hoewel Fons in 2002 overschakelde op digitale fotografie, kijkt hij soms met weemoed terug naar de tijd van het filmrolletje en het ontwikkelingsproces. Voor de tentoonstelling in Tracé dook Fons in zijn archief en maakte een strenge selectie van zijn negatieven die hij vervolgens zelf in het fotolabo van zijn vriend Rudi Calluy ging afdrukken. “Zalig om weer de geur van ontwikkelaar en fixeer te ruiken”, zegt Fons. De digitale foto’s liet hij afdrukken bij Claes The Picture Lab op de Antwerpse Luchtbal. Zowel analoge als digitale werken maken deel uit van de tentoonstelling.
Fons Jaspers heeft oog voor het moment. Was het om de knal rode auto te doen, of voor de loper?
In de kelder
Fotografie zit bij Fons ingebakken. “Op de middelbare school in Heerlen in Nederlands Limburg, waar ik woonde, werd ik lid van de fotoclub. Ik was toen 13-14 jaar.” De fotoclub werd geleid door een pater Franciscaan. “Ik herinner mij nog zeer goed de momenten dat we met de club eropuit trokken, de pater in zijn lange habijt. Hij leerde ons ook de fijne kneepjes van de donkere kamer.” Met Kerstmis 1960 zorgde de Kerstman voor een bijzondere verrassing. “Ik kreeg van mijn ouders mijn eerste camera, een Ilford Sporti. Sindsdien heb ik al en tiental camera’s versleten.” Tijdens zijn legerdienst volgde Fons een schriftelijke cursus fotografie en ging daarna in de leer in een fotostudio in zijn stad.
Toen de ouders van Fons voor de verwarming van hun woning overschakelde van kolen naar stookolie, kreeg de jonge Fons het gedaan om de vrije ruimte in de kelder als fotolabo in te richten. Het leek of Fons in de wieg gelegd was om professioneel fotograaf te worden. “Dat heb ik zeker overwogen”, zegt Fons. “Maar uiteindelijk koos ik voor de grafische sector. Ik was lange tijd vertegenwoordiger van een Belgische drukkerij in Nederland.” Ondanks zijn drukke professionele bezigheid, bleek fotografie een belangrijk onderdeel van Fons’ leven. In zijn vele reizen was het fototoestel en later ook de smartphone een belangrijke reisgezel. Elk beeld dat Fons op de drager van zijn toestel opsloeg, heeft een verhaal. Sommige fotografen gaan op stap met een bepaald doel: mensen, architectuur, landschappen of een combinatie ervan fotograferen, maar Fons liet en laat zich nog steeds verrassen. “Niet altijd”, vertelt hij. “Soms moet je wat geduld hebben, zeker als je mensen in beeld wil brengen.”
Oude man in Cuba. Een typisch karakterportret van de fotograaf.
In de Ardèche
Fons Jaspers heeft het geluk gehad een stukje van de wereld te hebben gezien, deels omwille van het werk, deels als amusement. Hij werkte twee jaar voor de Nederlandse overheid op de Filipijnen en woonde 17 jaar in de Ardèche, waar hij samen met zijn echtgenote de chambres d’hôtes L’Angelot (Het Bengeltje) uitbaat. Samen met zijn kompaan Rudi Caluy reisde Fons naar de opaalkust in de regio Hauts-de-France, wat prachtig materiaal opleverde. Deze werken van beide fotografen zijn in Tracé pas in mei 2027 te zien.
Nu zijn er in Tracé een vijftigtal werken te zien over een periode van 50 jaar. Fons Jaspers neemt de bezoekers mee op een virtuele reis. Elke foto heeft zijn verhaal. Fons wil er boeiend over vertellen als je erom vraagt. (mw)
De tentoonstelling is vrij toegankelijk op zaterdagen 29 november en 6 december, zondagen 30 november en 7 december van 14 tot 18 uur en op woensdagen 3 en 10 december van 19.30 tot 22 uur.
Fons nam deze foto op het eiland Mindorro op de Filipijnen. Pas na een derde bezoek aan de plaatselijke bevolking won hij hun vertrouwen en kon hij deze opname maken.
