Toch nog vrij onverwacht overleed vooraan deze maand kunstenaar André Dolezal in wzc Den Eeckhof, Oever te Antwerpen aan de voetgangerstunnel. Hij werd 83 jaar. Voorheen woonde André jarenlang in Brasschaat, Schout De Moorstraat in een fijn verzorgd landhuis.
Dolezal: de naam zegt menig lezer omzeggens niets. Maar ‘Rubbes’ des te meer: de caféschilder. Amper 19 jaar oud, in 1958, wordt hij net als zijn overleden pa reclameschilder. Kunstenaar eigenlijk.
‘Rubbes’, hij kreeg deze bijnaam van een toffe Antwerpse waardin omdat hij met penseel en kwast geweldig kon uitpakken. André, de Rubbes, verwierf bekendheid met zijn reclameschilderingen van kersttaferelen op diverse café-uitstalramen, tot in de hoerenbuurt toe! Van lichtekooi tot poepchieke baron: de Rubbes had veel vrienden. Immer levenslustig en nooit om een fameuze grap verlegen, grijzende haardos, goedzittende hoed en de rokende sigaar: boergondisch type.
Zijn echtgenote Agnes (spreek uit zoals het geschreven staat, werkte jarenlang bij BRT-omroep Antwerpen aan de prins Albertlei 9, Albertpark. Agnes Berghuis liet de Rubbes maar doen. Ik hoor het haar nog zeggen: ‘mijne Rubbes…? komt altijd op zijn pootjes terecht. ‘ Nochtans had het echtpaar het in het begin niet te breed. Toen Agnes stierf, stierf ook Rubbes een beetje mee.
Samen met haar vrouwelijke collega’s Lutgard Simoens, Helene Ballings en Irene Sels, was ze één van de toonaangevende dames van omroep Antwerpen, alhoewel ze meestal achter de schermen werkzaam was.
In intieme kring werd afscheid genomen van een uiterst gedreven kunstenaar. Rubbes bracht pure levenslust met zijn café-creaties. Hij maakte uitsluitend originele éénmalige werken.
Op het stille kerkhof van Brasschaat-rustoord rust voortaan een kunstenaar meer.
Toen we er voor enkele dagen passeerden, schilderden in de lucht grote pastel tinten… Rubbes, zijt ge weer bezig? erjee.
Menu
