Zege voor Nathan Van Hooydonck

Tweemaal op rij behaalde Nathan Van Hooydonck een tweede plaats. Vorige week in Essen moest hij in de laatste meters de duimen leggen tegen de snelle Nederlander Nico Honigh waarmee hij in de laatste rechte lijn voor de bloemen vocht. De zege kon dus niet lang uitblijven en die kwam er zondag in Strijpen-Zottegem. Een belangrijke wedstrijd voor nieuwelingen waarin niet minder dan 112 renners de start namen.
Het was een vrij lastige omloop waar van de 68 kilometers geen meter vlak was en waar de renners iedere ronde nog een strook kasseien voorgeschoteld kregen van 600 meter. Niet gemakkelijk dus. De zon was dit jaar voor het eerst van de partij en dat scheelt natuurlijk. Voor Nathan Van Hooydonck was het lang geleden dat hij kampioen Enzo Demasure nog gezien had. Hij koerst er graag mee en dat deden ze ook in Strijpen-Zottegem. Beide renners namen het initiatief en maakten er een harde koers van. Op een bepaald moment konden ze met zes wegrijden uit de grote groep en een veilige voorsprong bijeen trappen. In de laatste ronde slaagde Nathan er nog in om zijn medevluchters te verschalken en alleen binnen te komen. De eerste palm is meteen binnen en hij voelt zich nu klaar om op 17 april een gooi te doen naar de zege van de 24ste Herman Vanspringel te Nieuwmoer.
Zijn neef Dante Van Hooydonck werd tiende in de wedstrijd voor nieuwelingen te Pommeroeul. Bij de beloften werd Jurgen van Trijp negende in de interclubwedstrijd te Mol-Sluis.

foto: Nathan Van Hooydonck won te Strijpen-Zottegem

Nederland boven te Essen

wielrennen1

Afbeelding 1 van 3

De Molenheidevrienden hadden succes met hun tweeluik voor nieuwelingen en juniores. In de jongste categorie kwamen er al meteen 128 renners langs de inschrijvingstafel. Daarbij was wel bijna de helft van over de grens aangezien in Nederland de eerste koersen volgende week beginnen. De Nederlanders lieten zich in de koers ook langs hun beste zijde zien. Niet alleen de premies graaiden ze gulzig weg maar ook met de vetste prijzen trokken ze nadien over de grens.
In het begin bleef de grote groep netjes bij elkaar. Er waren wel enkele renners die een ontsnapping probeerden op gang te zetten, maar dat was enkel bedoeld om de premies binnen te halen. Even na half koers lukte het dan toch. Tien renners raakten voorop en daarbij was uitgerekend één Belg aanwezig. Dat was Nathan Van Hooydonck. De lange zoon van Gino die verleden week al tweede was, kreeg bij een demarrage negen Nederlanders in zijn wiel en trok er mee door.
Hij kreeg de steun van enkele Noorderburen en zo was het vrij vlug duidelijk dat die tien samen naar de streep zouden trekken. Het peloton was ondertussen al met de helft uitgedund door de hoge snelheid. Wie achteraan stond in de start kreeg niet eens de kans om naar voor op te schuiven, zo snel werd er gereden. Eigenlijk werd het geen echte spurt met tien. In de laatste rechte lijn demarreerde Nathan nogmaals, maar kreeg de de snelle Nico Honigh in zijn wiel. Samen streden ze zij aan zij voor de zege, maar het was de Nederlander die de zege binnen haalde. Hij vertelde dat het voor de tweede maal was dat hij dit jaar al won in België. In de openingswedstrijd in Rijkevorsel was hij ook al met de bloemen naar huis in Hank getrokken. Voor Nathan was het de tweede maal dat hij op de tweede plaats eindigde. Hij is wel snel, maar toch botst hij regelmatig op iemand die nog iets meer snelheid in de benen heeft. De tweede Belg in de uitslag eindigde op de 28ste plaats.

Juniores

Bij de juniores opnieuw een massa renners aan de start. Met 78 namen ze de start waarvan 25 Nederlanders. Ook daar werd er snel gereden en was het lang afwachten tot er een ernstige ontsnapping op gang kwam. In de vijfde ronde was het zover. De aanstoker was de Nederlandse Essenaar Maarten van Trijp. Hij kreeg vijf renners mee vooraan en daarbij ook slechts een echte Belg, want ook Maarten van Trijp waant zich een echte Belg want hij heeft nog nooit in Nederland gewoond. Onder druk van Maarten bleef d-e snelheid erg hoog. Ook al probeerde men in het peloton de leiders terug bij te benen, het lukte niet. Er kwam wel een achtervolgend groepje tot stand van een viertal die net voor het peloton bleef. De zes werden nog meer bedreigd en konden spurten voor de zege. Daarin bleef de plaatselijke renner Maarten van Trijp de baas voor Tim Robenburg en Fabian Ammerlaan.
foto: Maarten van Trijp mocht de bloemen ontvangen Kelly – Nathan Van Hooydonck moest tevreden zijn met de tweede plaats – De Nederlander Nico Honigh werd de winnaar bij de nieuwelingen

Nathan Van Hooydonck kan zondag in Essen eerste palm behalen

Zondag 13 maart organiseren De Molenheidevrienden van Essen hun jaarlijkse wedstrijden voor nieuwelingen en juniores. Twee renners die er op gebrand zijn om daar een knappe prestatie te leveren en ook meteen mee te doen voor de zege, zijn Dante en Nathan Van Hooydonck. De zonen van Edwig en Gino zijn aan hun tweede jaar bij de nieuwelingen begonnen. Vooral Nathan die vorig jaar tien overwinningen en een pak ereplaatsen liet aantekenen en daarmee bij het WAC-team de beste jonge renner was, is al meteen goed op dreef. In Harze behaalde hij vorig weekeind al meteen een mooie tweede plaats. In Essen wil hij zeker nog iets beter doen. Ook Dante won vorig jaar, maar tegen zijn neef was hij niet opgewassen. In Essen wil hij beslist bewijzen dat ook hij al vroeg in conditie is.
De start voor de nieuwelingen is al om 13.00 uur. Zij rijden 8 ronden van 6,200 km om de totale afstand van 49,600 km te bereiken. Men start aan het Volkhuis in de Stationsstraat, vervolgens rijdt men naar de Molenstraat, Oude Baan, Donkweg, Heikanstraat, Veldweg, Kerkstraat, Sint-Antoniusstraat en terug de Stationsstraat waar de aankomst is voorzien aan het Volkshuis. Ook de plaatselijke renners Laurens Boden, Sybren Jacobs en Gianni Scoponi zullen van de partij zijn.
De juniores starten om 15.00 uur en rijden op dezelfde omloop elf ronden om 68,200 km te bereiken. Daar is Stijn Van Tichelen de plaatselijke deelnemer.
Enkele maanden later namelijk op 5 juni organiseren de Molenheidevrienden nog de laatste rit van de Ronde van België voor visueel gehandicapten.
Bij de beloften reed Mathias Raeymaekers Brussel-Zepperen. Hij had al meteen na 25 kilometer pech. Mathias zag een bandje leeglopen op het moment dat de wedstrijd in waaiers werd getrokken. Meteen achtervolgen was dus niet gemakkelijk. Hij moest van het ene groepje naar het andere fietsen en toch reed hij de wedstrijd uit op een bescheiden 60ste plaats. Met de club werden ze achtste van de dertig ploegen wat dus niet slecht was.

Streekrenners nog niet klaar voor het wegseizoen

Het wegseizoen ging zaterdag in ons land van start, maar veel ereplaatsen leverde dat niet op. Mathias Raeymaekers startte in Brussel-Opwijk een van de belangrijkste voorwedstrijden. De Stabroekenaar kon in het begin goed mee. Hij nestelde zich herhaaldelijk vooraan in het  het peloton, maar toen er op de kasseistroken keihard werd doorgetrokken, zat hij wat te ver achteraan om mee te zijn met de eerste groep. Ondertussen waren de renners al op dertig kilometers van de streep en lag de wedstrijd meteen in de beslissende plooi. Mathias probeerde nog om de bakens te verzetten en naar de eerste groep te rijden maar die was ondertussen te ver weg om nog de aansluiting te realiseren. Meteen was voor hem de wedstrijd gereden. Ook andere streekrenners kunnen we niet meteen terug vinden in de uitslagen, zodat we kunnen stellen dat ook zij nog niet klaar zijn om in het wegseizoen meteen voor de ereplaatsen te rijden.

Kevin Pauwels en Jim Aernouts faalden in Oostmalle

In Oostmalle werd zondag 20 februari de laatste wedstrijd gereden van het huidige veldritseizoen. Voor Kevin Pauwels en Jim Aernouts stond er heel wat op het spel. Zowel Kevin als Jim hadden uitzicht op de eindzege in hun categorie. Na zijn zege in Lille, telde Kevin Pauwels nog slechts twee puntjes achterstand op Sven Nys. In de kranten was er vorige week heel wat te doen daarover. Vooral omdat men bij Telenet-Fidea er alles zou aan doen om Kevin naar de eindzege te loodsen. Stybar, Meeusen, Wellens en Peeters waren bereid hun kansen op te offeren voor de Kalmthoutenaar. Nys voelde de druk en had duidelijk andere plannen. Het publiek was talrijk aanwezig in de Trappistengemeente en die kwamen niet alleen voor het goede bier maar wel om de thriller van het jaar live mee te maken.
Vanaf de start ging het er snel aan toe. Na de eerste ronde waar de Nederlander Van Yzendoorn het commando in handen nam ging Nys naar de leiding. Hij ging snel en Kevin Pauwels en Stybar moesten alles uit de kast halen om het tempo te volgen. Hij wilde na de tweede ronde de punten pakken dat was duidelijk. Toen Kevin even van de fiets moest met remproblemen, kon Nys met Stybar doorgaan en Kevin op meer afstand zetten. In de derde ronde kwam Kevin samen met Wellens vooraan terug aansluiten en stopte het tempo. Daarvan maakte Bart Aernouts gebruik om er alleen van door te gaan. Bart nam wel enige afstand maar het Telenet-Fideablok bracht alles weer samen. Van dan af werd het een wedstrijd in de wedstrijd. Nys en Pauwels loste elkaar af aan de leiding of in de eerste groep. Toen Niels Albert in de aanval ging slaagde Nys erin om het tempo steeds te drukken. Met zijn ervaring en kracht slaagde hij in zijn opzet. Albert kon solo naar de zege rijden. Het zag er lange tijd naar uit dat voor de tweede plaats zou gespurt worden. Dan was alles voor Kevin nog mogelijk. Als Kevin de spurt zou winnen en Nys derde of vierde zou worden kon Kevin nog eindwinnaar worden. Het lot besliste er anders over. In de laatste ronde toen de spanning echt te snijden was in Oostmalle en iedereen op de tippen van zijn tenen ging staan om niets te missen van de thriller, kreeg Kevin een lekke band en moest hij langs de materiaalpost om een andere fiets. Weg was de droom van de Kalmthoutenaar. Hij was zo onder de indruk van de tactiek van Nys dat hij totaal over stuur was. Toen hij over de streep bolde als zevende, wist hij zelfs niet dat wedstrijd ten einde was. Dat hij daar veel geld aan zijn neus voorbij zag gaan aangezien Stybar hem nog de tweede plaats in het eindklassement afsnoepte, kon hem allemaal niet meer schelen. Hij was naar Oostmalle gekomen om de Gazet Van Antwerpen Trofee te winnen en daarin was hij niet geslaagd.
Bart Aernouts was wel gelukkig. Door het ongewoon beeld in de wedstrijd kon hij nog derde worden. Het was voor Bart nog maar de tweede maal dat hij in een belangrijke wedstrijd op het podium kon komen en dat nadat hij over twee weken nog met een griep voor de wedstrijden in Lille en Hoogstraten forfait moest geven. Voor Bart die zaterdag in het huwelijk treedt is dat een mooi afscheid van het seizoen. Bart was zaterdag in Valkenburg nog vierde geworden. Tom Meeusen eindigde op de tiende plaats. Het Italiaantje Marco Binaco dat in Ekeren zijn stek heeft werd zeventiende. In het eindklassement werd Kevin Pauwels derde na Stybar, Bart Aernouts zevende en Tom Meeusen achtste.
Beloften
Drie renners kwamen nog in aanmerking om eindwinnaar te worden bij de beloften. Jim Aernouts die vorig jaar op dezelfde omloop Belgisch kampioen werd kreeg vooraf de meeste kansen toegemeten. Hij moest Lars van der Haar en Joeri Adams achter zich houden. Jim nam samen met zijn ploeggenoot Eising een goede start.  Wietse Bosmans, David van der Poel en wereldkampioen Lars van der Haar en nog enkele anderen vormden vooraan een mooi groepje. Voor Jim ging het niet snel genoeg en hij trok alleen in de aanval. Hij kon wel wat voorsprong nemen, maar de wereldkampioen zag het gevaar en reed er in een ruk naar hem toe. Samen balden ze de vuisten en reden de anderen op een veilige afstand. In de laatste ronde ging Jim in de zandbak onderuit en lag de rode loper voor Lars van der Haar breed uit om niet alleen de wedstrijd te winnen maar ook de eindzege op zak te steken. Jim moest vrede nemen met de tweede plaats. “Ook zonder die val zou ik niet gewonnen hebben” gaf hij sportief toe. “Ik was eigenlijk niet zo goed vandaag. Ik ging in de aanval, maar dat was blufpoker. Ik wist drommels goed dat Lars beter was. Hij verdiend dan ook om te winnen. Over het seizoen ben ik wel tevreden. Ik kon vijf wedstrijden winnen en het eindklassement van de Superprestige. In de kerstperiode was het wat minder maar na het BK ging het weer vlot. Voor mij zit deze periode erop. Dit was mijn laatste wedstrijd bij de beloften. Ik weet wel dat het volgend jaar bij de profs wel moeilijk zal zijn. Na drie jaar wil ik er toch wel ergens staan. Dan maak ik een evaluatie en beslis ik of ik verder kan doen of een andere job moet zoeken.” Wietse Bosmans eindigde zevende, David van der Poel achtste en Stef Boden vijftiende. In het eindklassement werd Wietse vierde, David elfde en Stef veertiende.
Nieuwelingen
Na zijn val in de voorbereiding van de wedstrijd in Hoogerheide waar hij een schouderblessure opliep is de zoon van Adrie van der Poel helemaal terug op zijn niveau waarmee hij het seizoen begon. De Kapellenaar zette de kroon op zijn werk in de Sluitingsprijs. Hij won een dag vroeger ook al in Valkenburg en in Oostmalle sloot hij het seizoen af zonder nederlaag. Doch had hij er meer tegenstand dan hij had verwacht. De plaatselijke renner Stijn Caluwé bleef tot meer dan halfkoers in zijn gezelschap. Dan zette Mathieu zich recht en reed hij naar de zege ook al kon hij maar weinig afstand nemen. Zijn 29ste zege was binnen en ook het eindklassement van de Gazet Van Antwerpen Trofee voor nieuwelingen.

Jim Aernouts werd bij de beloften tweede na wereldkampioen Lars van der Haar. Tijmen Eising mocht als derde mee op het podium

Jim Aarnouts zet in Middelkerke de kroon op het werk

In Middelkerke werden vorig zaterdag de laatste wedstrijden gereden voor het klassement van de Superprestige. In tegenstelling tot de profs,  waren er bij de beloften nog enkelen die kans maakte op de eindzege. Vooral Jim Aernouts en Lars van der Haar stonden met evenveel punten en deelden de leiding. Het kon dus niet anders of het moest een mooie en vooral spannende wedstrijd worden. David van der Poel nam de grote bende op sleeptouw net na de start. Lang duurde het echter niet. In een bocht ging hij wat te snel en slipte onderuit. Weg de koppositie en van dan af nestelde hij zich in het leidersgroepje waar naast de kanshebbers op de eindzege, ook Wietse Bosmans deel van uit maakte. We zagen zelfs de Kalmthoutenaar over de balkjes wippen wat niet iedereen kan.
Het leidersgroepje dat ontstond bleef lange tijd goed samen. Af en toe ging er weleens iemand in de aanval, maar die droeg nooit ver genoeg. Lars van der Haar, Jim Aernouts en Vincent Baestaens waren de drie tenoren die regelmatig het initiatief namen. Op twee ronden van het einde demarreerde Jim Aernouts en nam meteen een flinke voorsprong. Wereldkampioen Lars van der Haar probeerde nog in zijn wiel te komen, maar op dat moment kreeg hij wat last met de remmen en had hij in de bochten het erg moeilijk om naar Jim te rijden. De Sunweb-Revor renner ging fors door en voelde het wel aan dat hij voor de eindzege ging. Op korte tijd nam hij een onoverbrugbare voorsprong en stak zijn vreugde niet weg toen hij als glansrijk winnaar over de streep bolde. De dagzege bracht hem ook de eindzege op en dat was erg belangrijk.
“Dit is gewoon super” waren zijn eerste woorden. “Ik ben nu wel terug in topconditie, maar het was toch weer niet gemakkelijk om de zege te behalen. Lars van der Haar kloppen is erg moeilijk. Die is niet alleen wereldkampioen, maar ook Europees en Nederlands kampioen en heeft ook nog de wereldbeker gewonnen. Zo iemand achter laten is gewoon niet alledaags. Bij de verkenning had ik nochtans geen goed gevoel, maar in de wedstrijd liep het dan weer veel beter en dat is wel het belangrijkste. Volgend jaar start ik bij de profs en wordt dus ploegmaat van Kevin Pauwels en Klaas Vantornhout.” Wietse Bosmans is wat over zijn hoogtepunt heen wat de conditie betreft en werd tiende. David van der Poel volgde op de twaalfde plaats en Stef Boden werd dertiende.

Profs
Nys was vooraf al zeker van de eindzege, maar voor de tweede plaats kwam Kevin Pauwels en Niels Albert nog in aanmerking. Zoals meestal nam Zdennek Stybar een snelle start. Hij legde meteen de lat heel hoog. Niet iedereen kon het tempo aan. Kevin Pauwels voelde dat er een vroege afscheiding inzat en ging samen met Sven Vanthourenhout mee met de Tsjech. Nys keek van op afstand naar het leidesrgroepje. Tom Meeusen liet het drietal niet begaan en ging in de tegenaanval samen met Vantornhout, Wellens en Albert. Het drietal kon niet verhinderen dat ze mee vooraan kwamen en van dan af werd er poker gespeeld. Eerst ging Kevin Pauwels in de aanval maar werd weer gegrepen. Ondertussen waren we al halfkoers. Klaas Vantornhout, die bijna voor eigen supporters reed, voelde de druk van zijn sponsors en nam op korte tijd een grote voorsprong die hij kon behouden tot op de streep.
In het achtervolgende groepje balde Pauwels en Nys hun krachten en gingen in de tegenaanval. Nys kon het tempo van Kevin niet volgen. Pauwels ging alleen door en werd mooie tweede en verzekerde zich daarmee eveneens de tweede plaats in het eindklassement. Een mooie prestatie dat is zeker. Daar waren zelfs zijn toekomstige werkgevers heel blij mee. Voor Klaas Vantornhout was het zijn eerste zege van het seizoen. Het was van vorig jaar in Otegem geleden dat hij nog eens op het hoogste trapje van het podium had gestaan.
“Ik heb tijdens de wedstrijd niet met het klassement in mijn hoofd gezeten” verklaarde Kevin. “Ik heb zoals altijd alleen voor de zege gereden maar Klaas was te sterk vandaag. De conditie is zeker nog goed en dat heb ik altijd op het einde van het seizoen. Misschien liggen de omlopen me dan ook beter. Nu heb ik nog een belangrijke opdracht in Oostmalle waar ik Nys nog van de eindzege in de Gazet Van Antwerpen trofee kan houden. Moest dat lukken dan zou mijn seizoen helemaal geslaagd zijn. Als ik volgend seizoen evengoed kan doen als nu, dan zullen ze bij Sunweb-Revor wel tevreden zijn zeker”.
Tom Meeusen werd nog vierde door Stybar in de laatste rechte lijn nog achter zich te laten. Alleen Bart Aernouts moest vrede nemen met de twaalfde plaats en dat was voor hem niet zo goed. Bart was verleden week ziek en moest in Lille en Hoogstraten al aan de kant staan. Daardoor verloor hij natuurlijk veel punten voor het eindklassement zodat Tom Meeusen nog zevende werd en Bart achtste. Na de laatste wedstrijd in Oostmalle, treedt Bart in het huwelijk op 26 februari te Nieuwmoer-Kalmthout.

Nieuwelingen

Bij de nieuwelingen in Middelkerke kwam Mathieu van der Poel weer in actie en natuurlijk won hij zijn wedstrijd weer.
De profs konden zondag aan de slag in Lebbeke en het Nederlandse Heerlen. In België was het weer Nys die de wedstrijd won en waar Tom Meeusen weer vierde werd en Jim Aernouts een mooie zesde plaats behaalden tussen de profs. In Nederland bevestigde Kevin zijn goede conditie met een spurtzege tegen de Duitser Walsleben en Stybar. Bart Aernouts werd er vijfde. Voor Kevin was het zijn vijfde zege van het seizoen. Hij won een GVA-Trofeewedstrijd in Hasselt en Lille. Was de beste in de herkansingswedstrijd van het BK te Otegem en won de wereldbekerwedstrijd in het Franse Pontchâteau en spurtte nu het snelst te Heerlen.

Prachtig weekend voor Kevin Pauwels en Jim Aernouts

Zaterdag in Lille was het Kalmthout boven. Het leek er wel op of de veldrijders ook al een signaal wilden geven aan de UCI omdat ze de Vlaamse Industriewedstrijd Bosduin van de wereldbekerkalender duwden ten voordele van Namen.
Beloften

Bij de beloften in Lille kwam het al snel tot een kopgroep met alle favorieten waaronder Jim Aernouts, Wietse Bosmans en met wereldkampioen Van der Haar. Jim was nochtans slecht gestart, maar kwam vrij vlug vooraan aansluiten. Nadien legde hij er duchtig de pees op zodat hij samen met Baestaens aan de leiding kwam. Met z’n tweeën reden ze samen zo van de anderen weg. Op twee ronden van het einde kreeg Baestaens zijn versnellingsapparaat in zijn achterwiel en meteen kwam Jim alleen aan de leiding.
“Ik heb dan een ronde lang goed doorgetrokken om een grotere voorsprong te nemen”, vertelde de Kalmthoutenaar. “Ik wilde nog eens winnen want het was lang geleden. Half december kende ik een mindere periode, maar na het BK ging het weer beter. Op het WK kende ik meteen pech en was het onbegonnen werk om er nog iets goeds van te maken. Ik was er niet goed van, maar bij de ploeg hebben ze me zeer goed gesteund. Dat had ik zeker nodig en zie dat is nu het resultaat. Ik kan terug winnen en iets terug geven aan de mannen van Sunweb-Revor en daar ben ik blij om.”
Voor Jim was het zijn vijfde zege van het seizoen. Hij begon in Stabroek met de zege en won nadien nog vier wedstrijden die in aanmerking kwamen voor een klassement. Met de zege in Lille komt hij nu voor de Gazet Van Antwerpen Trofee op twee puntjes van leider Van der Haar, zodat hij na de Sluitingsprijs van Oostmalle nog eindwinnaar kan worden. “Oostmalle is mijn lievelingskoers” beklemtoonde hij. “Ik won er al bij de jeugd en werd er ook Belgisch kampioen. Het zal dus voor de eindzege nog spannend worden”.
Wietse Bosmans probeerde herhaaldelijk om uit het achtervolgend groepje te ontsnappen en de tweede plaats te pakken, maar dat lukte de Kalmthoutenaar niet. Hij draaide de laatste rechte lijn in als vierde en eindigde ook op die plaats. David van der Poel die een slechte start kende, kwam iedere ronde naar voor en eindigde op de elfde plaats. Stef Boden werd veertiende, Ingmar Uydewilligen 21ste en Raf Risbourg 23ste.

Profs

De profwedstrijd was er een om duimen en vingers af te likken. Zelden hebben we zo een spannende wedstrijd gezien. Een aandachtige Kevin Pauwels was al snel met Sven Nys op pad. Ze hadden snel een grote kloof geslagen, maar Nys was duidelijk niet van plan om met Kevin naar de streep te trekken. Alleen Kevin kan hem nog van de eindzege houden en dat wist de ex-kampioen zeer goed. Daardoor kwamen Stybar, Albert en zelfs Wellens af en toe nog mee vooraan. Alhoewel het duidelijk was dat Nys en Pauwels vooraan de beste waren. Wellens en Albert moesten vaak de rol lossen alleen Stybar kon het duo goed volgen en wilde ook winnen. Hij zette de spurt van ver in. Het zag er even naar uit dat hij het ook zou halen, maar in de laatste meter wipte Kevin zijn voorwiel nog voorbij Stybar. Nys was ontgoocheld omdat hij daardoor kostbare punten verloor aan Kevin. Voor Kevin was het zeker zijn mooiste zege van het seizoen. In een spannende spurt de wereldkampioen en Nys verslaan is voor weinigen weggelegd. Nys kwam na de streep nog ten val omdat de uitloopstrook niet lang genoeg was en zijn remmen het even niet zo goed deden. Gelukkig liep het allemaal nog goed af. Tom Meeusen werd zevende. Normaal gezien zou ook Bart Aernouts erbij geweest zijn, maar die moest zowel voor Lille als Hoogstraten zich ziek afmelden.
Nu rekent Kevin erop dat Stybar zich nu eens inzet voor hem. Hij bezorgde de Tsjech verleden jaar de wereldbeker. In de Sluitingsprijs van Oostmalle kan hij dus de hulp van de wereldkampioen best gebruiken om Nys van een nieuwe eindzege af te houden en om ook eens een grote prijs mee naar Kalmthout te brengen.
Een dag nadien was het verzameling geblazen in Hoogstraten. De voorlaatste wedstrijd voor de Superprestige. Bij de beloften was het alweer Jim Aernouts en Wietse Bosmans die met dezelfde mannen als in Lille mee vooraan was. Aernouts en Baestaens waren het weer die zich de sterkste waande op het parcours dat zeer selecties was. Baestaens die een dag vroeger door pech de wedstrijd moest verlaten, wilde het in Hoogstraten goed maken en won ook afgescheiden voor Jim die weer op het podium kwam. Wietse viel er weer ongelukkig naast, maar er komen voor de Kalmthoutenaar nog enkele wedstrijden om zich te tonen.
Bij de profs ook weer dezelfde namen. Nys en Stybar die heel snel van start gingen mooi gevolgd door Kevin Pauwels. Nys was resoluut de beste. Kevin probeerde hem te volgen, maar dat lukte hem ditmaal niet. Ook Stybar had zijn dag niet. Hij ging tweemaal over kop en moest met de zesde plaats vrede nemen. Na de onstuitbare Nys en een goede Albert, kon Kevin toch nog derde worden en alweer op het podium komen. Daardoor blijft hij in de stand op de tweede plaats, maar de eindzege behalen zal niet meer kunnen. Toch mooi van de Kalmthoutenaar die samen met Jim voor een prachtig weekeind zorgde. Tom Meeusen die eveneens enkele malen van het Hoogstraatse slijk proefde, werd elfde.

Op de foto een ontspannen Kevin Pauwels voor de start van de wedstrijd in Lille

Foto boven: Jim Aernouts won in Lille de voorlaatste wedstrijd voor de GVA-Trofee voor beloften

Wereldkampioen Stybar en Meeusen gehuldigd in Essen

Voor wereldkampioen Zdenek Stybar was het maandag een erg drukke dag. Na heel wat telefoontjes van verschillende radiozenders, werd hij na een korte training nog verwacht in “De Laatste Show”. Stybar sliep, trainde en gaf interviews allemaal in zijn trui van wereldkampioen, zo fier was hij erop.
In Essen, zijn woonplaats bij zijn vriendin Ine Van den Bergh, werd hij en zijn vriend en ploegmaat Tom Meeusen, die eveneens een prachtige wedstrijd reed met een mooie tiende plaats als gevolg, uitbundig gevierd. Omstreeks 21 uur werd hij onder luid applaus in de zaal gedragen door zijn vaste mecaniekers. Zijn supportersclub “Go Styby go” was massaal aanwezig. De zaal Rex in de Spoorwegstraat in Essen was werkelijk te klein om iedereen een plaatsje te geven. Burgemeester Van Tichelt verwelkomde iedereen en het gemeentebestuur trakteerde met drank en hapjes. Nadien werd er ook nog een grote taart aangesneden.
Stybar vertelde dat hij in Mallorca de basis had gelegd voor zijn zege. Ik heb hard gewerkt om dit te bereiken en wil daarom erg veel van deze titel genieten. In Hoogerheide heb ik een laatste test gedaan en voelde dat het goed zat. Ik wist meteen dat Kevin Pauwels een gevaarlijke klant zou zijn, meer nog dan Nys en Albert. Het parcours was op zijn maat maar ook voor mij lag het nu ideaal. Omdat ik voor geen enkel klassement meer in aanmerking kwam, heb ik alles op Sankt-Wendel gezet en ik ben blij dat het gelukt is. Vorig jaar toen ik wereldkampioen werd in Tabor was dit speciaal omdat het in mijn eigen land was, maar nu voel ik dat deze titel toch een stap voorwaards is. Ik stap nu met een groot moreel over naar een andere ploeg en wil me volledig testen in de wegwedstrijden. Ik voel dat de tijd daar rijp voor is. Lukt het niet, dan zal er voor mij nog wel plaats zijn in het veld. Het feest in Essen duurde zeker tot in de kleine uurtjes.
Ook Kevin Pauwels die met een medaille terugkwam uit Sankt-Wendel werd bij zijn thuiskomst erg gevierd in café De Zwarte Hond. Bescheiden zoals hij is, liet hij de drukte over zich heen gaan, maar genoot stiekem van de aandacht en de felicitaties die hij in ontvangst mocht nemen.

Goud voor Stybar en brons voor Kevin Pauwels

Vorige week reisden zes streekgenoten naar het Duitse Sankt-Wendel om het wereldkampioenschap te betwisten. Twee daarvan haalden het podium. Bij de profs was Zdennek Stybar veruit de beste en volgt zichzelf op als wereldkampioen en Kevin Pauwels behaalde brons.
Het was een pracht van een wedstrijd bij de profs die heel snel van start ging. Stybar nam de leiding en in zijn spoor volgde Tom Meeusen. Tom  nam op het einde van de eerste ronde de leiding over, maar voor de jonge prof uit Essen ging het er wel iets te snel aan toe. Er ontstond een vrij omvangrijke kopgroep met Kevin Pauwels en Stybar. De Tsjech voelde dat de Belgische aanwezigheid nog te groot was en voerde de forsing. Hij draafde zo snel door dat alleen Sven Nys nog aan zijn wiel kon blijven. Kevin Pauwels had misschien ook nog kunnen volgen maar reed op dat ogenblik lek. Daardoor zakte de Kalmthoutenaar terug naar een groepje met zijn toekomstige maat Klaas Vantornhout, de Duitser Walsleben en de Italiaan Fontana. Die vier volgde al snel op meer dan een minuut, want Stybar met in zijn wiel Nys voelde dat dit de goede tactiek was. Hij moest van dan af alleen met Nys nog afrekenen. Dat deed hij vier ronden voor het einde al. Met een scherpe demarrage moest Nys alle zeilen bijzetten om in zijn spoor te blijven. Dat duurde niet lang. Sven moest een gaatje laten en toen hij daarna nog lek reed, moest hij twintig seconden prijs geven die hij op een uitstekende Essenaar niet meer kon goedmaken.
Dan was het al goed te zien dat het groepje met Kevin Pauwels zich al voor de laatste podiumplaats aan het klaarstomen was. Vantornhout ging al eens in de aanval en nadien Walsleben, maar het viertal bleef toch lange tijd samen. Even hadden we Kevin niet gezien, maar het was een nieuwe lekke band die hem wat achteruit geslagen had. Alleen Fontana had het lastig om te volgen en die moest ook naar het einde toe afhaken. In de laatste halve ronde kwam de Fransman Mourey nog aansluiten. Ondertussen had Kevin Pauwels een opening gezien en snelde naar een verdiende derde plaats.
Stybar was ondertussen foutloos over het parcours gevlogen met meer dan één minuut voorsprong. Met de Tsjech kwam er dan toch een gouden medaille naar Essen en dat werd zondagavond en maandagavond uitbundig gevierd. De gemeente Essen trakteerde iedereen op bier in zaal De Rex. Ook in café De Zwarte Hond in Kalmthout hielden de supporters van Kevin Pauwels een feestje. Een medaille halen op een WK is niet zo simpel en dat mocht gevierd worden.
Als we de uitslagen van de andere bekijken is dat ook niet zo slecht. Vooral Tom Meeusen deed het als jongste deelnemer bij de profs uitstekend met een tiende plaats als resultaat. Volgend jaar in Koksijde kan hij eveneens meedoen voor het podium. Met een jaartje ouder en sterker en daarbij een dosis meer ervaring moet dat zeker lukken.
Bart Aernouts vond niet het juiste parcours in Sankt-Wendel. Hij houdt niet van de snelle wedstrijden, maar wel van een koers waar het wat zwaarder is voor te rijden. Bart werd zeventiende en dat is een van zijn slechtste uitslagen van het seizoen waarin hij toch knap presteerde.
Bij de beloften keken we een dag vroeger uit naar de prestatie van Wietse Bosmans en Jim Aernouts. Alle twee gaven ze vooraf te kennen dat ze in uitstekende conditie waren. Ze deden aanvankelijk ook goed mee. Vooral  Wietse vond er blijkbaar een parcours op zijn maat. Al had hij misschien ook liever een zwaardere omloop gehad. Op een bepaald moment botste hij tegen een paatje en dat deed hem ronden lang afzien. De Kalmthoutenaar vocht terug en kwam ook terug vooraan. In de finale wilde hij nog wat proberen, maar het Nederlandse blok was te sterk voor Wietse die uiteindelijk met de zesde plaats vrede moest nemen. Een ontgoocheling, maar hij heeft nog enkele jaren voor de boeg bij de beloften en kan dus nog altijd in die reeks voor de wereldtitel meedoen. Voor Jim Aernouts viel het echt wel tegen. Die had op meer gehoopt dan een twintigste plaats.

1 26 27 28